.⋆｡📜˚
เทพเจ้าแห่งกรีกและโรมัน
วิวาห์กามเทพ
THE MARRIAGE OF
CUPID AND PSYCHE
The Golden Asse by Apuleius
แปลโดย: หมื่นล้านคำรัก
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
✨ ตอนที่ 7
ขณะที่เธอยืนอยู่ริมแม่น้ำ ต้นอ้อสีเขียวที่โอนอ่อนด้วยสายลมพูดขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวล “โอ ไซคี เจ้าอย่าได้ทำให้สายน้ำของข้าต้องมัวหมองด้วยความตายของเจ้าเลย และโปรดระวัง อย่าเข้าใกล้ฝูงแกะที่ดุร้ายในยามที่พระอาทิตย์ยังแผดเผา พวกมันดูน่ากลัวที่สุดในเวลานั้น ด้วยเขาแหลม หน้าผากที่แข็งดั่งหิน และปากที่พร้อมจะทำลายล้างมนุษย์ แต่เมื่อพวกมันพักผ่อนในแม่น้ำในช่วงสาย เจ้าจงซ่อนตัวใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้ข้า แล้วค่อยไปเก็บขนแกะที่ติดอยู่ตามพุ่มไม้และกิ่งก้าน”
ไซคีจดจำคำแนะนำจากต้นอ้อไว้อย่างดี และทำตามด้วยความระมัดระวัง เมื่อเก็บรวบรวมขนแกะสีทองเสร็จ เธอก็ใส่ไว้ในผ้ากันเปื้อนแล้วนำกลับไปให้วีนัส
แต่วีนัสยังคงไม่พอใจ “เห็นเขาสูงตระหง่านที่อยู่ไกลออกไปไหม?” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเหี้ยมโหด “ตรงนั้นมีกระแสน้ำสีดำไหลลงมาเลี้ยงแม่น้ำสติกซ์และโคไซตัส เจ้าต้องไปตักน้ำจากที่นั่นมาให้ข้า!”
วีนัสยื่นขวดแก้วคริสตัลให้ พร้อมขู่เข็ญไซคีอย่างไร้ความปรานี
ไซคีรับคำสั่งพร้อมความรู้สึกสิ้นหวัง เธอเดินไปยังยอดเขาอย่างไม่ลังเล เพราะตั้งใจจะจบชีวิตตัวเองอีกครั้ง เมื่อถึงยอดเขา เธอเห็นกระแสน้ำดำสนิทไหลออกมาจากหินผาอย่างน่ากลัว น้ำไหลลงสู่หุบเขาด้านล่างผ่านเส้นทางคดเคี้ยวที่เต็มไปด้วยอันตราย ขนาบข้างด้วยมังกรที่น่ากลัว มันมีคอที่ยาวและเปื้อนเลือด ดวงตาไม่เคยหลับไหล พร้อมปกป้องกระแสน้ำอันศักดิ์สิทธิ์นั้น
เสียงน้ำที่กระแทกหินราวกับกำลังพูด “ออกไป! ออกไป! เจ้าจะทำอะไร? หนีไปซะ! มิเช่นนั้น เจ้าจะต้องตาย!”
ไซคีมองดูสถานการณ์เบื้องหน้าด้วยความหวาดหวั่น ยืนแข็งค้างราวกับกลายเป็นหิน ร่างกายของเธอยังคงอยู่ตรงนั้น แต่จิตใจและวิญญาณกลับล่องลอยหายไปกับความกลัว เธอไม่อาจแม้แต่จะร้องไห้ปลอบใจตัวเอง เพราะอันตรายที่อยู่ตรงหน้ามันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะเอื้อมมือรับไหว
ในขณะนั้นเอง นกอินทรีผู้เป็นราชาแห่งท้องฟ้า และผู้รับใช้จงรักภักดีของจูปิเตอร์ ได้ระลึกถึงการรับใช้ครั้งอดีต เมื่อครั้งที่มันนำกานีมีเดส เด็กหนุ่มขึ้นสวรรค์เพื่อเป็นมหาดเล็กของจูปิเตอร์ อินทรีผู้ยิ่งใหญ่จึงบินลงมาจากวิมานสูงสุดแห่งท้องฟ้า และกล่าวกับไซคีว่า
"หญิงสาวผู้อ่อนเดียงสา เจ้าช่างไร้ประสบการณ์ยิ่งนัก เจ้าคิดหรือว่าจะสามารถเก็บน้ำจากแม่น้ำอันน่าสะพรึงนี้ได้? อย่าหวังเลย แม้แต่เทพเจ้ายังหวาดกลัวเพียงแค่ได้เห็น! เจ้าไม่รู้หรือว่าในหมู่มนุษย์มักจะสาบานต่ออำนาจของเหล่าเทพ และเหล่าเทพเองก็สาบานต่อความศักดิ์สิทธิ์แห่งแม่น้ำสติกซ์?"
อินทรีกล่าวพลางยื่นกรงเล็บอันทรงพลังเข้ามาหยิบขวดคริสตัลจากมือไซคี แล้วบินผ่านหมู่มังกรดุร้ายและน้ำตกอันน่ากลัว จากนั้นก็เติมน้ำจากแม่น้ำสติกซ์ลงในขวด แล้วนำกลับมาคืนให้ไซคี เธอรับขวดน้ำด้วยความยินดีและโล่งใจ ก่อนจะนำมันไปมอบให้วีนัส
แต่แทนที่จะพอใจ วีนัสกลับมองไซคีด้วยสายตาเยาะเย้ยอีกครั้ง “เจ้านี่ช่างเหมือนแม่มดเสียจริง ทำภารกิจที่ข้ามอบหมายได้ทุกครั้ง” เธอกล่าวพลางหัวเราะเยาะ “แต่ยังไม่จบเพียงเท่านี้! นี่คือภารกิจสุดท้ายของเจ้า”
วีนัสส่งกล่องเล็กๆ ให้ไซคี และกล่าวว่า “จงไปยังนรก หาโพรเซอร์พีนา ราชินีแห่งความตาย ขอให้พระนางส่งความงามมาให้ข้าเพียงพอสำหรับหนึ่งวัน บอกพระนางว่าความงามของข้าเลือนหายไปมากเพราะต้องดูแลลูกชายที่เจ็บป่วย และข้าต้องการความงามนั้นเพื่อใช้ไปปรากฏตัวในโถงสภาของเหล่าเทพ แต่จงรีบกลับมาโดยไว!”
เมื่อได้ฟังเช่นนั้น ไซคีรู้ทันทีว่านี่คือจุดจบของเธอจริงๆ เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินทางสู่นรก และรู้ว่าโอกาสที่จะกลับมานั้นแทบไม่มีเลย
ด้วยความสิ้นหวัง ไซคีตัดสินใจขึ้นไปยังหอคอยสูง เพื่อจะกระโดดลงไปคิดว่ามันเป็นเส้นทางที่ง่ายที่สุดสู่โลกใต้พิภพ แต่ก่อนที่เธอจะก้าวไปถึงขอบ หอคอยกลับพูดขึ้นมาด้วยเสียงอันแผ่วเบาและอบอุ่น
“หญิงสาวผู้น่าสงสาร ไยเจ้าต้องรีบร้อนจบชีวิตตัวเอง? หากเจ้าทำเช่นนี้ วิญญาณของเจ้าจะหลงทางในนรก และไม่มีวันได้กลับมาอีกเลย แต่จงฟังข้าเถิด ยังมีทางที่เจ้าจะไปยังโลกใต้พิภพโดยปลอดภัย และอาจจะกลับมาได้ด้วยเช่นกัน”
“เดินทางไปยังนครลาคีเดมอนในกรีซ ที่นั่นเจ้าจะพบเนินเขาเทนารัส ซึ่งเป็นทางเข้าสู่พระราชวังของพลูโต แต่จงจำไว้ว่า อย่าเดินทางไปด้วยมือเปล่า จงนำขนมปังที่อบด้วยแป้งข้าวบาร์เลย์และน้ำผึ้งสองชิ้นในมือ และใส่เหรียญสองเหรียญไว้ในปากของเจ้า”
หอคอยยังคงกล่าวคำแนะนำต่อไซคีด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "เมื่อเจ้าเดินทางไปได้สักระยะ เจ้าจะเห็นลาขาพิการตัวหนึ่งบรรทุกฟืน และมีชายง่อยคอยไล่ลาไปข้างหน้า ชายคนนั้นจะขอให้เจ้าช่วยเก็บฟืนที่ตกลงมา แต่เจ้าจงเดินต่อไปโดยไม่สนใจอะไร"
"จากนั้น เจ้าจะมาถึงแม่น้ำแห่งนรกที่มีคาโรนเป็นผู้พายเรือ เขาจะเรียกเก็บค่าโดยสารก่อนพาวิญญาณข้ามแม่น้ำไป ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแม้แต่ในโลกของความตาย ความโลภก็ยังคงอยู่ หากวิญญาณยากจนไม่มีเงินจ่าย ก็จะถูกปล่อยให้พเนจรไปเรื่อยๆ โดยไม่มีผู้ใดช่วยเหลือ ดังนั้น เจ้าจงยื่นเหรียญหนึ่งในสองเหรียญที่อยู่ในปากให้คาโรนเพื่อจ่ายค่าโดยสาร"
"เมื่อเจ้าอยู่ในเรือ เจ้าจะเห็นชายชราคนหนึ่งลอยตัวอยู่ในน้ำ เขาจะยกมือขึ้นอย่างหมดหวังและร้องขอให้ช่วยพาเขาขึ้นเรือ แต่อย่าได้สนใจเสียงร้องไห้ของเขาเลย เมื่อข้ามแม่น้ำไปได้แล้ว เจ้าจะพบหญิงชราอีกสองคนกำลังปั่นด้าย และพวกเธอจะขอให้เจ้าช่วยงานของพวกเธอ แต่จงอย่าหยุดหรือช่วยใดๆ ทั้งสิ้น เพราะนี่เป็นกับดักที่วีนัสวางไว้เพื่อทำให้เจ้าสับสน และทำให้เจ้าเผลอทำขนมปังตกไป ซึ่งหากเจ้าเสียขนมปังชิ้นใด เจ้าจะไม่มีวันกลับมาสู่โลกมนุษย์ได้อีก"
"และเมื่อเจ้าไปถึงประตูแห่งโพรเซอร์พีนา เจ้าจะพบสุนัขสามหัวตัวใหญ่ที่คอยเฝ้าประตูบ้านของพลูโต มันจะเห่าดังลั่นเพื่อข่มขู่วิญญาณที่พยายามจะผ่านเข้าไป แต่เจ้าจงโยนขนมปังหนึ่งชิ้นให้มัน แล้วมันจะปล่อยให้เจ้าผ่านไปโดยไม่มีอันตรายใดๆ เมื่อเจ้าพบโพรเซอร์พีนา จงปฏิเสธที่จะนั่งบนที่นั่งอันหรูหรา และอย่ารับประทานอาหารใดๆ ที่เธอเสิร์ฟให้ ยกเว้นเพียงขนมปังหยาบๆ ที่เจ้าเตรียมไว้ จงคุกเข่าต่อหน้าเธอ บอกจุดประสงค์ของเจ้าว่าเจ้าต้องการความงามในกล่องสำหรับวีนัส และเมื่อได้รับสิ่งนั้นแล้ว เจ้าจงเดินทางกลับออกมาโดยทำตามคำแนะนำเดิม ใช้ขนมปังอีกชิ้นโยนให้สุนัข และยื่นเหรียญอีกเหรียญให้คาโรนเพื่อนำเจ้ากลับมายังโลก"
ด้วยความกล้าหาญ ไซคีเก็บขนมปังสองชิ้นและเหรียญสองเหรียญไว้ในปาก แล้วมุ่งหน้าไปยังเนินเขาเทนารัส เธอผ่านลาขาพิการโดยไม่ช่วยเหลือ เก็บค่าโดยสารให้คาโรนเมื่อลงเรือ และไม่สนใจเสียงร้องของชายชราที่ลอยอยู่ในน้ำ เมื่อเธอผ่านไปถึงสุนัขสามหัว เธอก็โยนขนมปังให้มัน และเดินเข้าพบโพรเซอร์พีนา
ไซคีคุกเข่าแทนที่จะนั่งบนที่นั่งหรูหรา และรับเพียงขนมปังหยาบๆ ขณะที่เธอบอกความประสงค์ของเธอ โพรเซอร์พีนามอบกล่องลึกลับให้ไซคี ซึ่งเธอนำกลับมาได้โดยปลอดภัย ขณะเดินทางกลับ เธอหยุดสุนัขอีกครั้งด้วยขนมปัง และมอบเหรียญสุดท้ายให้คาโรนเพื่อพาเธอกลับมายังโลกมนุษย์
เมื่อไซคีกลับมาถึงโลก เธอเริ่มคิดว่า "นี่ข้าจะโง่เกินไปหรือไม่ ที่ถือความงามจากเทพอยู่ในมือ แต่กลับไม่ใช้มันเพื่อทำให้ตัวเองดูงดงามเพื่อคนที่ข้ารัก?" ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า เธอเปิดกล่องออก แต่สิ่งที่พบไม่ใช่ความงาม หากเป็นเพียงความหลับใหลอันลึกซึ้งและมืดมน ที่ปกคลุมร่างกายของเธอทันทีที่กล่องถูกเปิด
ไซคีทรุดตัวลงกับพื้น ร่างกายของเธอราวกับไร้ชีวิต นอนแน่นิ่งเสมือนเป็นศพที่หลับใหลอยู่ในความมืด...
หลังจากที่คิวปิดหายจากบาดแผลและโรคภัย เขาไม่อาจทนการจากลาของไซคีได้อีกต่อไป เขาแอบหนีออกจากห้องที่ถูกกักตัวอยู่ทางหน้าต่าง และเมื่อเขาได้รับปีกคืนมา เขาก็บินตรงไปยังภรรยาผู้เป็นที่รักทันที เมื่อเขาพบไซคีที่กำลังหลับใหลด้วยเวทมนตร์แห่งความหลับ เขาเช็ดความหลับใหลออกจากใบหน้าของเธอ เก็บมันกลับใส่กล่องตามเดิม และปลุกเธอขึ้นด้วยปลายลูกศรอันแหลมคมของเขา
"โอ ไซคีผู้โง่เขลา" คิวปิดเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นแต่เจือความตำหนิ "เจ้าเกือบต้องพินาศอีกครั้งเพราะความอยากรู้อยากเห็นของเจ้า อย่างไรเสีย จงรีบนำของขวัญนี้ไปให้แม่ของข้าเถิด ส่วนข้าจะจัดการทุกอย่างเอง" พูดจบ คิวปิดก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็ว ในขณะที่ไซคีรีบเร่งนำกล่องของขวัญกลับไปหาวีนัส
ด้วยความรักที่คิวปิดมีต่อไซคีเพิ่มพูนขึ้นทุกวันจนไม่อาจทนอยู่ห่างจากเธอได้ แต่เขาก็ยังหวั่นเกรงความโกรธของมารดา ด้วยความกล้าหาญและความรัก คิวปิดทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์เพื่อเข้าเฝ้าจูปิเตอร์และขอความช่วยเหลือ เมื่อจูปิเตอร์เห็นลูกชายผู้ดื้อรั้น เขาโอบกอดคิวปิดและกล่าวว่า?
"โอ คิวปิด ลูกชายที่ข้ารัก แม้เจ้าจะมิได้ให้ความเคารพข้าอย่างที่ควร ทั้งยังเคยทำร้ายข้าด้วยลูกศรรักที่ทำให้ข้าเสียสมดุลแห่งจักรวาล แต่เพราะข้าได้เลี้ยงดูเจ้าด้วยสองมือของข้าเอง ข้าจึงยินดีช่วยเหลือเจ้าในครั้งนี้ หากเจ้ายังคงระวังตัวจากเหล่าผู้ปองร้าย และหากเจ้าเลือกหญิงงามคนใด จงจำไว้ว่า นี่คือการตอบแทนที่ข้ามอบให้เจ้า"
หลังจากกล่าวจบ จูปิเตอร์สั่งให้เมอร์คิวรีเรียกประชุมเหล่าทวยเทพ และหากผู้ใดไม่มาปรากฏ จะถูกลงโทษสถานหนัก เหล่าเทพต่างรีบเร่งมารวมตัวกันในมหาวิหาร และจูปิเตอร์กล่าวต่อหน้าทุกคน
"เหล่าทวยเทพทั้งหลาย ท่านคงรู้จักคิวปิด ลูกชายที่ข้าเลี้ยงดูมา ข้าเห็นว่าความรักและไฟปรารถนาในวัยเยาว์ของเขาต้องถูกควบคุมด้วยการแต่งงาน เขาได้เลือกหญิงสาวคนหนึ่งที่เขารักและนางก็มอบความรักกลับมา ข้าเห็นสมควรให้เขาครอบครองนางและใช้ชีวิตร่วมกันโดยชอบธรรม"
จูปิเตอร์หันไปทางวีนัสและกล่าวว่า "ลูกเอ๋ย อย่าได้กังวลเรื่องเกียรติยศหรือชาติกำเนิดอีกเลย การแต่งงานครั้งนี้สมควรและถูกต้องตามกฎหมาย ข้าขอให้เจ้าวางใจ"
หลังการประชุม จูปิเตอร์สั่งให้เมอร์คิวรีนำไซคีขึ้นมายังวิมานสวรรค์เพื่อเป็นเจ้าสาวของคิวปิด และจูปิเตอร์มอบน้ำอมฤตให้ไซคี "ดื่มเถิด ไซคี เพื่อเจ้าจะได้เป็นอมตะ และใช้ชีวิตอยู่กับคิวปิดไปชั่วนิรันดร์"
การเฉลิมฉลองเริ่มต้นขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ คิวปิดนั่งโอบกอดไซคีผู้เป็นที่รักไว้ในอ้อมแขน จูโน่นั่งคู่กับจูปิเตอร์ เหล่าทวยเทพนั่งเรียงรายอย่างสง่างาม กานีมีดเติมน้ำอมฤตให้จูปิเตอร์ ส่วนบาคคัสเสิร์ฟเหล่าเทพองค์อื่นๆ อาหารและเครื่องดื่มที่เสิร์ฟคือ "เนคเตอร์" สุราแห่งเทพเจ้า ไฟจากวัลแคนัสเตรียมมื้อค่ำ กลิ่นหอมอบอวลจากดอกกุหลาบที่เหล่านางฟ้าประดับตกแต่ง ไกรเซสโปรยดอกไม้แห่งความสุข มิวส์ขับร้องเพลงอันไพเราะ อพอลโลบรรเลงพิณ วีนัสร่ายรำอย่างงดงาม ซาไทรและพานิสกัสเล่นทำนองด้วยขลุ่ย
ในที่สุด ไซคีและคิวปิดก็ได้แต่งงานกันอย่างสมบูรณ์ และไม่นานหลังจากนั้น ไซคีให้กำเนิดบุตรที่ถูกตั้งชื่อว่า 'ความสุข'
[จบบริบูรณ์]
กดอ่านตอนต่อไป >> ที่นี่ <<
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
