ลำนำ: เทพเจ้าแห่งไอยคุปต์
หมื่นล้านคำรัก
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
บทที่ ๔: เพลิงแห่งโทสะ และเสน่หาของเทพีสิงโต
ภายหลังการขึ้นครองบัลลังก์ของ ฮอรัส แสงสุริยะก็กลับมาส่องสว่างทั่วไอยคุปต์อีกครั้ง แต่แสงสว่างนั้นไม่ได้ปราศจากเงาเสมอไป
ในขณะที่ ฮอรัส กำลังวุ่นวายอยู่กับการบริหารจัดการโลกแห่งคนเป็น, รา ผู้ยิ่งใหญ่ เทพสุริยะผู้สูงส่ง ก็เริ่มเหนื่อยหน่ายกับความวุ่นวายและกบฏที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าบนโลกมนุษย์ มนุษย์ที่พระองค์สร้างขึ้นมาด้วยความรักกลับเริ่มละเลยการบูชา และแม้แต่ทวยเทพบางองค์ก็เริ่มแสดงความไม่เคารพต่ออำนาจสูงสุดของพระองค์
ในห้องโถงแห่งแสงอาทิตย์บนเรือสุริยะอันยิ่งใหญ่ที่โคจรอยู่เหนือท้องฟ้า กลิ่นหอมของเครื่องหอมชั้นดีที่ถูกเผาไหม้เพื่อบูชากลับถูกกลบด้วยเสียงกระซิบกระซาบแห่งความไม่พอใจของมนุษย์
รา ผู้มีเศียรเป็นเหยี่ยว สวมจานสุริยะที่ส่องแสงเจิดจ้า นั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยความโกรธที่กำลังคุกรุ่น ดวงตาของพระองค์มองทะลุลงไปเห็นความหยิ่งผยองและความอกตัญญูของมนุษย์
“พวกเขาไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!” ราคำรามด้วยเสียงที่ก้องกังวานราวกับเสียงฟ้าผ่า “ข้าได้มอบชีวิต ความอุดมสมบูรณ์ และกฎหมาย (Ma’at) ให้แก่พวกเขา แต่พวกเขากลับตอบแทนข้าด้วยความดูถูกเหยียดหยาม! ถึงเวลาแล้วที่จะต้องมีการลงโทษ!”
คณะมหาเทพที่ประทับอยู่ ณ ที่นั้นต่างตกใจกับโทสะที่ไม่เคยเห็นมาก่อนของ รา มีเพียง ไอซิส และ ทอธ เท่านั้นที่ยังคงสงบ
“องค์ราผู้ยิ่งใหญ่” ไอซิสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยปัญญา “โปรดระงับโทสะของท่านเถิด การทำลายล้างอาจนำมาซึ่งความโกลาหลที่ท่านเพิ่งจะเอาชนะไป”
“ไม่ ไอซิส” ราตอบด้วยความเด็ดขาด “ข้าจะส่งพลังแห่งการลงทัณฑ์ของข้าลงไปสู่โลก เพื่อให้พวกเขารู้ว่าอำนาจที่แท้จริงคืออะไร”
ราใช้พลังทั้งหมดของพระองค์ในการเปลี่ยน ฮาธอร์ เทพีแห่งความรัก ความสุข และความอ่อนโยน ให้กลายเป็นอีกร่างหนึ่ง... เซคเม็ต (Sekhmet) เทพีแห่งสงคราม โรคระบาด และการทำลายล้าง
ทันทีที่พลังของราเข้าครอบงำ ฮาธอร์ รูปลักษณ์ของเทพีแห่งความรักก็แปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ผิวพรรณที่อ่อนนุ่มและดวงตาที่เต็มไปด้วยความเสน่หาได้ถูกแทนที่ด้วยกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งและดวงตาที่ลุกโชนด้วยเพลิงแห่งโทสะ เศียรของนางกลายเป็นสิงโตเพศเมียที่สง่างามแต่ดุดัน กลิ่นกายของนางเปลี่ยนจากดอกมะลิเป็นกลิ่นคาวเลือดและความร้อนแรงที่แผดเผา
เซคเม็ตคำรามก้อง เสียงของนางสั่นสะเทือนไปทั่วชั้นฟ้า
“ข้าคือเพลิงแห่งโทสะของ รา! ข้าจะล้างบาปของมนุษยชาติด้วยเลือด!”
เซคเม็ตพุ่งทะยานลงสู่โลกมนุษย์ด้วยความเร็วสูง นางเริ่มทำลายเมืองต่างๆ อย่างบ้าคลั่ง เลือดมนุษย์ไหลนองท่วมผืนแผ่นดินสีดำที่เคยบริสุทธิ์ นางไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดใดๆ ในการกระทำนี้ เพราะนางกำลังทำตามเจตจำนงอันดิบเถื่อนของ รา และความกระหายในความรุนแรงของนางเอง
บนโลกมนุษย์ ฮอรัสต้องเผชิญหน้ากับความหายนะที่ไม่คาดคิด กองทัพของ เซคเม็ต ซึ่งประกอบด้วยความโกรธแค้นและโรคระบาด กำลังแพร่กระจายไปทั่วแผ่นดินอย่างรวดเร็ว
ฮอรัสเข้าต่อสู้กับ เซคเม็ต อย่างกล้าหาญ แต่พลังในการทำลายล้างของนางนั้นมหาศาลเกินกว่าที่เทพเจ้าแห่งท้องฟ้าจะรับมือได้เพียงลำพัง
“ท่านพี่เซคเม็ต! หยุดเดี๋ยวนี้ ท่านกำลังทำลายทุกสิ่งที่ท่านเคยรัก!” ฮอรัสตะโกนอย่างสิ้นหวัง
เซคเม็ตเงยหน้าขึ้น ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง นางเห็น ฮอรัส เป็นเพียงความอ่อนแอที่ต้องถูกกำจัด
“ข้าไม่ใช่ ฮาธอร์ อีกต่อไปแล้ว! ข้าคือการลงทัณฑ์! จงยอมจำนนต่อเพลิงแห่งราเสียเถิด!”
เซคเม็ตโจมตี ฮอรัส ด้วยเปลวไฟที่ร้อนแรงจนแทบจะแผดเผาเกราะทองคำของเขา ฮอรัสต้องใช้พละกำลังทั้งหมดในการหลบหลีกและปกป้องวิหารสำคัญของไอยคุปต์
ความโกลาหลที่เกิดขึ้นทำให้ รา ตระหนักถึงความผิดพลาดของพระองค์ พระองค์ไม่ได้ต้องการให้มนุษย์สูญสิ้นไปจนหมดสิ้น เพียงแต่ต้องการให้พวกเขาได้รับบทเรียนเท่านั้น
“พอแล้ว เซคเม็ต! โทสะของเจ้ามากเกินไปแล้ว!” ราสั่ง
แต่ เซคเม็ต ไม่เชื่อฟัง นางถูกความกระหายเลือดเข้าครอบงำจนไม่สามารถควบคุมตนเองได้อีกต่อไป
ราจึงเรียกประชุมคณะมหาเทพอย่างเร่งด่วน
“เราต้องหยุด เซคเม็ต ก่อนที่นางจะทำลายไอยคุปต์จนหมดสิ้น!” รากล่าวด้วยความวิตกกังวล
ไอซิส ทอธ และ เนฟธิส ต่างร่วมกันวางแผนอย่างรวดเร็ว
“นางถูกความกระหายเลือดเข้าครอบงำ” ทอธกล่าว “เราต้องใช้การหลอกล่อเพื่อหยุดยั้งนาง”
ไอซิสใช้เวทมนตร์ของนางในการต้มเบียร์จำนวนมหาศาล ผสมเข้ากับน้ำทับทิมที่ทำให้เบียร์กลายเป็นสีแดงเข้มเหมือนเลือด
“สิ่งนี้จะหลอกล่อให้นางดื่มและหยุดยั้งความกระหายเลือดของนางได้” ไอซิสกล่าว
เมื่อ เซคเม็ต กลับจากการทำลายล้าง นางเห็นผืนดินสีแดงเข้มที่เต็มไปด้วยสิ่งที่นางคิดว่าเป็นเลือดของศัตรูที่นางเพิ่งฆ่าไป
กลิ่นคาวของเหล้าที่ถูกปรุงแต่งอย่างเชี่ยวชาญเข้ากันได้ดีกับความกระหายของนาง เซคเม็ตคำรามด้วยความยินดี นางเริ่มดื่มของเหลวสีแดงนั้นอย่างไม่หยุดหย่อน
ความแรงของเบียร์ผสมทับทิมทำให้ เซคเม็ต เมามายและอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว นางเริ่มรู้สึกมึนงงและร่างกายที่เต็มไปด้วยความรุนแรงก็เริ่มสงบลง
ในที่สุด เซคเม็ต ก็สลบไปในกองของเหลวสีแดง
เมื่อ เซคเม็ต ตื่นขึ้นอีกครั้ง นางก็กลับคืนสู่ร่างของ ฮาธอร์ เทพีแห่งความรักและความอ่อนโยน ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความสับสนและความสำนึกผิด เมื่อนางเห็นความหายนะที่ตนเองได้ก่อไว้
รา ผู้ยิ่งใหญ่เข้ามาหา ฮาธอร์ ด้วยความเมตตา
“เจ้าได้ทำสิ่งที่น่ากลัวไปแล้ว ฮาธอร์ แต่เจ้าได้ทำตามเจตจำนงของข้า” รากล่าว “บัดนี้ จงกลับไปสู่หน้าที่ของเจ้า นำพาความรักและความสุขกลับมาสู่โลกนี้”
ฮาธอร์ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ แต่นางก็ได้รับการปลอบโยนจาก รา และคณะมหาเทพ
“ข้าจะไม่ยอมให้สิ่งนี้เกิดขึ้นอีก ข้าจะปกป้องไอยคุปต์ด้วยความรัก ไม่ใช่ความรุนแรง” ฮาธอร์ให้คำมั่น
ความสัมพันธ์ระหว่าง ฮอรัส และ ฮาธอร์ ภายหลังเหตุการณ์นี้กลับแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
ฮอรัสผู้เห็นความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขามในตัว ฮาธอร์ (เซคเม็ต) ยิ่งหลงรักและเคารพในตัวนางมากขึ้นไปอีก
ในคืนที่ดวงจันทร์ส่องแสงนวล ฮอรัสและฮาธอร์พบกันที่วิหารที่รายล้อมด้วยต้นปาปิรุส กลิ่นของน้ำหอมและดอกบัวสีน้ำเงินโชยมาตามสายลมของ ชู
ฮอรัสในร่างเทพเจ้าผู้สง่างาม เดินเข้าไปหา ฮาธอร์ ร่างกายของเขายังคงมีร่องรอยการต่อสู้เล็กน้อย แต่ดวงตาของเขามีแต่ความเสน่หา
“ท่านเป็นได้ทั้งความรักและการทำลายล้าง ฮาธอร์ นั่นทำให้ท่านงดงามและน่าเกรงขามยิ่งนัก” ฮอรัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล
ฮาธอร์ยื่นมือออกมาสัมผัสใบหน้าของ ฮอรัส อย่างอ่อนโยน “ข้าคือภรรยาของท่าน ฮอรัส ข้าจะมอบทั้งความอ่อนโยนและความแข็งแกร่งให้แก่ท่านเสมอ”
ความรักของพวกเขาเป็นไปอย่างเร่าร้อนและซื่อสัตย์ เป็นการหลอมรวมกันระหว่างเทพแห่งท้องฟ้าและเทพีแห่งความรักและความสุข การสัมผัสของพวกเขาคือการยืนยันถึงความสมดุลที่จำเป็นของโลก: แม้แต่ความรุนแรงและความโกรธก็สามารถถูกควบคุมและเปลี่ยนกลับเป็นความรักได้
ฮอรัสโอบกอด ฮาธอร์ ไว้แน่น อ้อมกอดของเขาเต็มไปด้วยความเคารพและความต้องการที่บริสุทธิ์ กลิ่นหอมหวานของ ฮาธอร์ ได้ปลอบโยนจิตวิญญาณนักรบของ ฮอรัส ให้สงบลง
ความผูกพันของ ฮอรัส และ ฮาธอร์ จึงไม่ใช่เพียงแค่ความรักแบบคู่ครอง แต่เป็นการหล่อหลอมรวมกันระหว่างอำนาจแห่งการปกครองและความสุขแห่งการใช้ชีวิต ทำให้ไอยคุปต์กลับมาสมบูรณ์อีกครั้งภายใต้การปกครองที่เต็มไปด้วยความยุติธรรมและความเสน่หา
ณ เวลาเดียวกันในดูอาต
โอซิริส ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้พิพากษาแห่งโลกหลังความตายอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย เขาสอนวิญญาณให้รู้จักการเกษตรกรรมและการดำรงชีวิตอย่างมีความสุขในอาณาจักรแห่งความตาย
ในคืนหนึ่งที่ ไอซิส เดินทางลงมาเยี่ยมเยียนพระสวามีของนาง พวกเขานั่งอยู่ริมทะเลสาบแห่งดอกบัวสีดำในดูอาต
“ท่านทำได้ดีมากในการรักษาสมดุลของโลก” ไอซิสกล่าว พลางใช้มือที่เรียวและอบอุ่นของนางสัมผัสผิวกายสีเขียวของโอซิริส “ข้ารู้สึกโล่งใจที่ ฮอรัส และ ฮาธอร์ ได้ผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้นแล้ว”
โอซิริสพยักหน้า “ความรักของพวกเขาคือคำมั่นสัญญาแห่งอนาคต”
“แต่ความโกลาหลของ เซต ยังคงอยู่ และความโกรธของ รา ก็ยังคงน่ากลัว” ไอซิสกระซิบ
“ความมืดและแสงสว่างยังคงต้องอยู่คู่กันไปตลอดกาล ที่รัก” โอซิริสกล่าว “แต่ตราบใดที่เรายังคงยึดมั่นในความยุติธรรม (Ma’at) และความรักของเรา ความสมดุลก็จะคงอยู่ตลอดไป”
โอซิริสดึง ไอซิส เข้ามาใกล้ การจุมพิตของพวกเขาเต็มไปด้วยความเสน่หาที่อยู่เหนือขีดจำกัดของชีวิตและความตาย เป็นการยืนยันถึงความรักอันศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นรากฐานของตำนานไอยคุปต์ทั้งหมด
และตำนานรักนิรันดร์นี้จะถูกเล่าขานไปชั่วฟ้าดินสลาย
