.⋆｡🧸˚
บัญชาเสน่หา
Under His Absolute Command
โดย: AI & NIYAY 1000 ZAAB
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
บทที่ 1: การรุกล้ำในความมืด
ริมฝีปากที่ถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วงโดยไม่ทันตั้งตัวนั้นทำให้โลกของข้าวหอมหมุนคว้างไปชั่วขณะ รสชาติของความเด็ดขาดที่รังสิมันต์มอบให้ไม่เหมือนจูบใดที่เธอเคยจินตนาการถึง มันไม่มีความอ่อนโยนของความรักแบบผู้ใหญ่ปกครองเด็ก แต่กลับเต็มไปด้วยความหิวกระหายและสิทธิ์ขาดในการครอบครองที่น่าหวาดหวั่น กลิ่นหอมสะอาดของน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นอายของอำนาจที่ติดตัวเขามาตลอดเวลาเข้าครอบงำประสาทสัมผัสของเธออย่างสมบูรณ์
ร่างกายของเธอแข็งทื่อติดกับผนังกระด้างของห้อง แผ่นหลังรับรู้ถึงความเย็นยะเยือกของปูนทึบ แต่ริมฝีปากกลับถูกเผาผลาญด้วยความร้อนรุ่มที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากคุณอาของเธอ มือข้างที่เคยกดคางของเธอไว้เปลี่ยนมาเป็นเกาะกุมท้ายทอยให้เงยหน้ารับสัมผัสร้อนแรงนั้นอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง ในวินาทีนั้นข้าวหอมรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงตุ๊กตาที่ถูกนำมาจัดวางตามความต้องการของเขา การเคลื่อนไหวของเขาแม่นยำและควบคุมได้ ไม่ต่างจากการบริหารจัดการอาณาจักรธุรกิจพันล้านที่อยู่ในมือเขา
ดวงตาของเธอปิดลงโดยสัญชาตญาณเมื่อแรงกดดันเพิ่มขึ้นจนเธอต้องเผยอริมฝีปากออกรับการรุกล้ำอันร้อนแรง ของลิ้นของเขาที่สอดแทรกเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน หากแต่เต็มไปด้วยความเร่งเร้า นี่มิใช่แค่การจูบ หากแต่คือการสำรวจ การประกาศอำนาจ และการตอกย้ำถึงพันธนาการที่เพิ่งถูกเซ็นลงในกระดาษ เสียงหายใจที่แผ่วเบาของเธอถูกกลืนหายไปในความเงียบของห้องทำงานที่สูงเสียดฟ้า มีเพียงเสียงครวญในลำคอที่เผลอหลุดออกมาเมื่อเธอเริ่มตอบสนองต่อรสจูบนั้นอย่างไม่มีทางปฏิเสธได้
ภายใต้จิตใจที่เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ เธอพยายามต่อต้านคำสั่งนี้อย่างเงียบงัน ทว่าร่างกายที่บริสุทธิ์และกระหายการสัมผัสที่ไม่เคยรู้จักกลับทรยศต่อเจตจำนงของเธอ เธอพบว่าตัวเองกำลังยกมือที่นุ่มบางขึ้นมาโอบรอบลำคอที่แข็งแกร่งของเขาอย่างเชื่องช้า ปลายนิ้วมือจิกลงบนสูทที่ตัดเย็บด้วยเนื้อผ้าราคาแพงอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีปะปนกับความตื่นเต้นที่อันตรายจนยากจะแยกแยะ
รังสิมันต์ผละจูบออกไปเพียงเล็กน้อยเพื่อให้เธอได้สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าสู่ปอด แต่ยังคงรักษาระยะห่างที่อันตรายไว้ ดวงตาคมกริบของเขามองลงมายังดวงตากลมโตที่พร่ามัวไปด้วยแรงปรารถนาที่ไม่เคยถูกปลดปล่อย แววตาของเขาไม่ได้แสดงความรู้สึกผิดใดๆ มีเพียงความพึงพอใจและอำนาจที่แผ่ออกมาอย่างชัดเจน
"เธอรู้ไหม ข้าวหอม" เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบชิดริมฝีปากของเธออีกครั้ง "ว่าเมื่อเธอเซ็นสัญญานั้นแล้ว สิ่งแรกที่ฉันอยากจะทำคือการทดสอบขอบเขตของ 'อำนาจ' ที่เธอเพิ่งมอบให้"
คำพูดนั้นทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน เธอรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่งจากบุคลิกที่มั่นคงและควบคุมได้ดีเยี่ยมของชายวัยสี่สิบเอ็ดปีคนนี้ เภตราอรุณกะพริบตาถี่ๆ พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจาย
"คุณอาคะ" เสียงของเธอแหบพร่าอย่างไม่น่าเชื่อ "นั่นมันไม่ใช่... คุณอาจะทำแบบนี้ไม่ได้"
รังสิมันต์ยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ไม่ได้สื่อความหมายถึงความสุขอารมณ์ หากแต่เป็นยิ้มของการประกาศชัยชนะ ฝ่ามือกระด้างอย่างผู้ชายของเขาเลื่อนลงมาโอบเอวเล็กคอดกิ่วของเธอไว้ ก่อนออกแรงรั้งให้ร่างกายของเธอแนบชิดกับความแข็งแกร่งของเขาอย่างไม่มีช่องว่าง หัวใจของเภตราอรุณเต้นรัวจนแทบทะลุออกมาจากอก เธอสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา รวมถึงความรู้สึกบางอย่างที่แข็งขืนอยู่ใต้ร่มผ้าที่ทำให้เธอหน้าแดงก่ำ
"ทำไมจะไม่ได้" เขาถามกลับอย่างเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยการท้าทาย "เธอเป็นของฉัน... ตามกฎหมายที่เธอเซ็นลงไปแล้ว และฉันรับรู้ถึงความต้องการของเธอ"
เขาเอียงหน้าลงใกล้ซอกคอของเธอ พรมจูบแผ่วเบาบนบริเวณผิวเนื้อที่ไวต่อความรู้สึก การกระทำที่ละเอียดอ่อนแต่เจาะจงทำให้เธอยืนแข็งทื่อไปทั้งร่าง กลิ่นหอมจากตัวเขาแผ่ผสมกับกลิ่นจากผิวกายของเธออย่างลงตัว กลิ่นอายของการรุกล้ำในเขตแดนส่วนตัวทำให้เธออ่อนระทวยอย่างควบคุมไม่ได้
"อย่าโกหกฉัน ข้าวหอม" เขาพึมพำอย่างกดดัน "ดวงตาที่ซื่อสัตย์ของเธอไม่เคยโกหกฉันได้ แม้ปากจะปฏิเสธก็ตาม"
ความจริงจู่โจมเธออย่างรุนแรง เธอไม่สามารถปฏิเสธความตื่นเต้นที่แล่นพล่านในร่างกายได้เลย ตั้งแต่เด็กจนโตเธอถูกสอนให้เคารพยำเกรงคุณอาคนนี้ หากแต่ภายในใจลึกๆ เภตราอรุณมีความปรารถนาที่จะทลายกำแพงที่เขาตั้งไว้มาตลอด ความต้องการอิสระและความตื่นเต้นทางความคิดกำลังเรียกร้องให้เธอปล่อยใจไปกับการกระทำที่ต้องห้ามนี้
"ถ้าอย่างนั้น ถ้าคุณอาเชื่อว่ามันคือสิ่งที่หนูต้องการ" เภตราอรุณพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบาราวกับกระซิบกับตัวเอง "คุณอาควรจะปล่อยให้หนูเป็นคนเลือกเอง ว่าหนูต้องการมันหรือไม่"
คำพูดที่พยายามเรียกร้องอิสระทางความคิดของเธอทำให้รังสิมันต์หยุดชะงักไปชั่วครู่ แววตาของเขาลุกวาวราวกับเพลิงที่ถูกจุดขึ้นใหม่ เขาชอบความดื้อเงียบที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนโยนของเธอ
เขาผละออกจากเธอเพียงเล็กน้อย แต่สายตายังคงจับจ้องที่ใบหน้าของเธออย่างไม่วางตา แล้วรังสิมันต์ก็ก้มลงกระซิบประโยคที่ทำลายความกล้าหาญที่เหลืออยู่ของเธอ
"การเลือกในโลกของฉัน ไม่ได้แปลว่าเธอมีสิทธิ์ปฏิเสธ" เขาพูดอย่างเย้ายวนหากแต่แฝงไว้ด้วยคำสั่ง "มันแปลว่าฉันจะทำให้เธอรู้ว่า 'การยอมจำนน' คือทางเลือกเดียวที่เธอจะมีความสุขได้"
แล้วเขาก็ลากปลายนิ้วที่เย็นเฉียบลงมาตามแนวสันกรามของเธออย่างช้าๆ ก่อนกดลงบนรอยสีแดงที่เริ่มผุดขึ้นบริเวณลำคอจากสัมผัสก่อนหน้า เภตราอรุณรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตไปทั่วร่าง
"เงียบและดูว่าฉันจะทำอะไรกับเธอต่อไป" รังสิมันต์ออกคำสั่งเสียงทุ้มต่ำและเด็ดขาด "และถ้าเธอไม่ปฏิเสธ นั่นคือการยินยอมให้ฉันทำทุกอย่าง เข้าใจไหม ข้าวหอม"
เธอรู้สึกเหมือนถูกมัดด้วยเชือกที่มองไม่เห็น เธอต้องการที่จะปฏิเสธตามหลักการ ทว่าร่างกายกลับดื้อรั้น สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือการพยักหน้าอย่างเชื่องช้า ปลายลิ้นที่ชุ่มชื้นไล้เลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองอย่างเผลอไผลเพราะความกระวนกระวายใจที่มีอยู่อย่างลึกเร้น
"ดีมาก เด็กดีของฉัน" รังสิมันต์ลูบศีรษะของเธอเบาๆ ราวกับให้รางวัล "ไปรอฉันที่รถ"
เขาคลายอ้อมกอดออกช้าๆ ราวกับไม่เต็มใจ ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเสียการทรงตัวไปเล็กน้อย เขาหันหลังกลับไปมองเอกสารบนโต๊ะอีกครั้งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น การกระทำที่รวดเร็วและแฝงความสง่างามของเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนเหตุการณ์เมื่อครู่เป็นเพียงความฝันที่เกิดขึ้นในชั่วพริบตา
ราวกับถูกปีศาจรุกไล่ เภตราอรุณไม่รอช้าอะไรด้วยหัวใจเต้นระทึก เธอรีบเดินออกจากห้องทำงานที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของอำนาจและการรุกล้ำทันที เมื่อประตูลิฟต์ปิดลง เธอยกมือขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังคงบวมช้ำอย่างแผ่วเบา ความรู้สึกร้อนผ่าวที่ยังคงตราตรึงอยู่ทำให้เธอรู้ว่านั่นไม่ใช่ความฝัน หากแต่เป็นความจริงที่อันตรายซึ่งเพิ่งเริ่มต้นขึ้น
ภายในลิฟต์ที่หรูหรา เธอพยายามจัดชุดของตัวเองให้เรียบร้อย ทว่าก็ทำได้ไม่ดีนัก ในใจของเธอกำลังสับสนอย่างหนักระหว่างความรู้สึกผิดที่ปล่อยให้เขาล่วงล้ำเส้นแบ่งที่ต้องห้าม กับความรู้สึกตื่นเต้นที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน การเผชิญหน้ากับความดุดันและอำนาจของรังสิมันต์ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากความไร้เดียงสา
เธอถูกรั้งให้รอที่ล็อบบี้ทันทีที่มาถึงจากรีเซฟชั่นสาว จากนั้น รังสิมันต์ก็ก้าวออกจาลิฟท์และเดินตามลงมาติดๆ ใบหน้าของเขาเรียบเฉยจนเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน เขาหยิบกุญแจรถยนต์ราคาแพงยื่นให้คนขับรถส่วนตัวอย่างใจเย็น
"ไปที่บ้านพักที่ระยอง" เขาออกคำสั่งสั้นๆ เภตราอรุณเบิกตากว้าง
"บ้านพักที่ระยอง?" เธอรู้ดีว่าบ้านพักตากอากาศนั้นถูกใช้สำหรับพักผ่อนส่วนตัวของเขาเท่านั้น มันไม่เคยถูกอนุญาตให้ใครใช้แม้กระทั่งการต้อนรับในแบบครอบครัวของเขาเอง
เธอมองใบหน้าด้านข้างของเขาที่ไร้อารมณ์ ก่อนตัดสินใจรวบรวมความกล้าพูดออกไปเบาๆ "คุณอาคะ ทำไมต้องไปที่ระยองคะ"
รังสิมันต์เอนหลังพิงเบาะหนังอย่างสบายอารมณ์ เขายื่นมือมาลูบกลุ่มผมของเธออย่างอ่อนโยนจนเธอเกือบจะหลงกลกับท่าทีนั้น ทว่าแววตาของเขายังคงเต็มไปด้วยอำนาจที่แฝงอยู่
"เพราะที่นั่น คืออาณาจักรของฉัน ข้าวหอม" เขาตอบด้วยเสียงที่ฟังดูอันตรายอย่างเย้ายวน "และฉันต้องการให้เธออยู่ภายใต้คำบัญชาของฉันอย่างสมบูรณ์ที่สุด เธอจะอยู่กับฉันที่นั่น…ลำพัง"
เภตราอรุณกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดฝืน เธอรู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย การอยู่ภายใต้คำสั่งที่ 'ทุกเรื่อง' ของรังสิมันต์กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง และเธอไม่แน่ใจเลยว่าจะสามารถต่อต้าน 'บัญชาเสน่หา' ที่อันตรายนี้ได้นานแค่ไหน
ระหว่างทางตลอดการเดินทาง ข้าวหอมนั่งเงียบกริบ พยายามควบคุมความคิดที่วุ่นวายภายในใจ แม้ว่าเธอจะสังเกตเห็นว่ารังสิมันต์คอยปรายตามองเธออยู่เป็นระยะ แต่เมื่อเธอสบตาเขาก็จะหันกลับไปสนใจโทรศัพท์มือถือราวกับว่าทุกสิ่งมันเป็นเรื่องที่เธอไม่ควรต้องตัดสินใจ
เมื่อรถยนต์เคลื่อนเข้าสู่บริเวณบ้านพักส่วนตัวริมหาดทรายขาวละเอียดของระยอง แสงอาทิตย์ยามเย็นกำลังสาดส่องลงบนพื้นผิวสระว่ายน้ำอินฟินิตี้ ทำให้เกิดประกายระยิบระยับที่สวยงามและเย้ายวนใจ
บ้านพักแห่งนี้เป็นสไตล์โมเดิร์นที่เน้นความหรูหราและเรียบง่าย ทุกส่วนเปิดโล่งรับวิวทะเลอย่างไม่มีอะไรกั้น
รังสิมันต์ก้าวลงจากรถก่อน เขาเดินไปที่ประตูรถฝั่งของเภตราอรุณและเปิดมันออกให้ ฝ่ามือหนาแกร่งที่ยื่นมาไม่ได้มีเจตนาเพียงการช่วยเหลือ หากแต่เป็นการแสดงออกถึงสิทธิ์ขาดในการควบคุมทุกการเคลื่อนไหวของเธอ
เภตราอรุณวางมือลงบนฝ่ามือที่อบอุ่นและแข็งแกร่งของเขาอย่างลังเล แม้ทันทีที่เท้าของเธอสัมผัสพื้นทรายเขาไม่ได้ปล่อยมือเธอ ทว่ากลับออกแรงดึงเล็กน้อยให้เธอเดินเคียงข้างเขาไปตามทางเดินที่ปูด้วยแผ่นหินอ่อนสลับกรวดสีขาวสะอาดตา
"บ้านหลังนี้ เธอชอบไหม" เขาถามเสียงเรียบ "สวยมากค่ะคุณอา" คนอ่อนวัยกว่าตอบตามความจริง "ดูสงบดีค่ะ"
"ฉันไม่ชอบความวุ่นวาย" รังสิมันต์พูดเบาๆ ขณะที่มือของเขาเลื่อนจากฝ่ามือมาโอบรอบข้อมือของเธออย่างหลวมๆ แต่มั่นคง "ที่นี่เป็นที่ที่ฉันสามารถควบคุมทุกอย่างได้... ไม่มีใครรบกวน"
เขาจงใจเน้นคำว่า 'ควบคุมทุกอย่าง' จนทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งร่าง เมื่อมาถึงประตูบ้านไม้แกะสลักบานใหญ่ เขากลับหยุดเดิน
"เธอรู้ไหม ข้าวหอม" เขาหันมาเผชิญหน้ากับเธออีกครั้ง สายตาของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับกำลังรอคอยคำตอบบางอย่าง "ฉันตั้งใจให้เธออยู่ที่นี่กับฉัน ไม่ใช่แค่เพราะความรับผิดชอบ หากแต่เป็นเพราะฉันต้องการให้เธออยู่ภายใต้คำบัญชาของฉัน ในทุกวินาที"
เขาขยับเข้าใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของเธอ สัมผัสถึงความใกล้ชิดที่อันตรายและเร้าอารมณ์ เภตราอรุณรู้ดีว่าตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจำนนต่อ 'บัญชาเสน่หา' ของเขา
"และคืนนี้ ฉันจะให้ 'คำสั่ง' แรกที่เธอต้องเชื่อฟัง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำลายความไร้เดียงสาของเธออย่างสิ้นเชิง
"คำสั่งอะไรคะ คุณอา" รังสิมันต์ไม่ตอบด้วยคำพูด หากแต่โน้มตัวลงมาประทับจูบลงบนริมฝีปากของเธออีกครั้ง จูบที่หนักแน่นและยาวนานกว่าครั้งแรกหลายเท่า สัมผัสที่ถูกควบคุมอย่างเชี่ยวชาญทำให้เธอต้องเผยอปากออกรับสัมผัสร้อนแรงที่รุกล้ำเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง
เขาใช้ฟันขบเบาๆ ที่ริมฝีปากล่างของเธออย่างเย้ายวน เป็นการกระตุ้นให้เธอส่งเสียงครางออกมาในลำคออย่างไม่รู้ตัว มือที่จับข้อมือของเธอไว้ก็เปลี่ยนมาเป็นบีบไหล่เธอไว้แน่น ราวกับว่าเขากลัวว่าเธอจะหายไปจากอ้อมแขนของเขา
"อาบน้ำซะ ข้าวหอม" เขาพึมพำเมื่อผละออกไปอย่างใจเย็น ทว่าดวงตาของเขาลุกเป็นไฟ "ฉันจะให้เวลาเธอหนึ่งชั่วโมง หลังจากนั้น มาหาฉันที่ห้องนอนใหญ่ ห้องของฉัน"
คำสั่งนั้นทำให้ขาของเธอแทบทรุดลงไปกับพื้น การไปพบเขาที่ห้องนอนใหญ่ก็ชัดเจนเกินกว่าที่เด็กสาววัยสิบเก้าปีจะทำความเข้าใจอะไรไม่ได้เลย
"คุณอา" เธอเรียกเขาเสียงแผ่ว หากแต่เขากลับก้มลงมากระซิบคำพูดที่ทำให้เธอไม่สามารถปฏิเสธได้อีก
"เชื่อฟังฉัน และเธอจะได้รู้ว่าการเป็น 'เด็กดี' ของฉันมันวิเศษแค่ไหน"
รังสิมันต์ปล่อยมือเธอ แล้วเดินนำเข้าประตูบ้านไป ทิ้งให้เภตราอรุณยืนอยู่เพียงลำพังกับหัวใจที่เต้นรัวและร่างกายที่กระหายสัมผัสต้องห้ามที่ถูกจุดขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ
หนึ่งชั่วโมงนั้นดูเหมือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว และตอนนี้เภตราอรุณก็ยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนใหญ่อันหรูหรา สัมผัสความเย็นที่เธอเพิ่งเสร็จจากการอาบมา ตัดกับความร้อนรุ่มที่เริ่มแผ่ซ่านในกาย เธอพบชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีขาวสะอาดตาที่แม่บ้านนำมาเตรียมแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้าของเธอ เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองตัวเองในกระจกเพราะกลัวความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของตัวเอง
ไม่มีทางเลือกอื่นอันใดนอกจากทำตามคำสั่งของ 'คุณอา' คนนี้ มือที่สั่นเทาของเธอวางลงบนลูกบิดประตูโลหะที่เย็นเฉียบ ก่อนจะค่อยๆ หมุนมันและผลักประตูเข้าไป
ภาพที่เห็นทำให้เธอต้องหยุดหายใจ ห้องนอนกว้างขวางถูกอาบด้วยแสงสลัวๆ จากโคมไฟข้างเตียงขนาดใหญ่ รังสิมันต์ยืนหันหลังให้เธออยู่ข้างหน้าต่างกระจกใส เขาไม่ได้สวมเสื้อเชิ้ตอีกต่อไป เผยให้เห็นแผ่นหลังที่กว้างขวางและแข็งแกร่งอย่างสมบูรณ์แบบ แสงจากภายนอกทำให้กล้ามเนื้อของเขาดูโดดเด่นและน่ามอง กลิ่นสบู่ที่เขาเพิ่งใช้ปะปนกับกลิ่นน้ำหอมประจำตัวอย่างยั่วยวน
ทันทีที่เสียงประตูปิดลงอย่างแผ่วเบา รังสิมันต์ก็หันกลับมามองเธอเต็มตัว "มานี่สิ ข้าวหอม"
ดวงตาของเธอยังคงเบิกกว้างเมื่อรับรู้แน่ชัดแล้วว่าเขาเองก็มีเพียงกางเกงนอนผ้าไหมสีดำตัวเดียวเท่านั้น ร่างกายที่ดูสมบูรณ์แบบภายใต้เสื้อผ้าที่ดูภูมิฐานเมื่อกลางวัน บัดนี้ถูกเผยออกมาอย่างชัดเจนทุกสัดส่วน
"คุณอาคะ" เธอเรียกชื่อเขาอย่างแผ่วเบาด้วยเสียงที่แหบพร่าอย่างควบคุมไม่ได้
รังสิมันต์ไม่พูดอะไร เขาเดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ การเคลื่อนไหวของเขาทุกก้าวเต็มไปด้วยพลังและอำนาจในการควบคุม ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองเธอด้วยความชื่นชม ก่อนหยุดที่ชุดคลุมผ้าไหมสีขาวที่เธอสวมอยู่
"ถอดมันออก ข้าวหอม" คำสั่งแรกที่เขาให้ เป็นสิ่งที่ชัดเจนและรุนแรงจนทำให้เธอหน้าแดงไปถึงใบหู
"แต่" เธอพยายามจะปฏิเสธ ทว่าคำพูดนั้นกลับติดอยู่ในลำคอ
"ฉันบอกให้ 'ถอดออก'" เสียงของเขาเริ่มต่ำลงและแฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ไม่มีใครกล้าขัดขืน "อย่าให้ฉันต้องออกคำสั่งซ้ำ"
เภตราอรุณไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา เธอพ่ายแพ้ต่อคำสั่งนั้นอย่างสมบูรณ์ มือที่สั่นเทาของเธอเลื่อนขึ้นไปที่เชือกผูกผ้าไหมบริเวณเอว ก่อนคลายมันออกอย่างช้าๆ เมื่อเชือกหลุดออกจากกัน ผ้าไหมสีขาวก็ถูกมือใหญ่ผลักเลื่อนมันออกไปจนหลุดลงจากไหล่และไหลออกจากร่างกายของเธออย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงเสียดสีอันแผ่วเบา เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าที่บริสุทธิ์และเย้ายวนของเด็กสาววัยสิบเก้าปีที่ยืนอยู่ต่อหน้าผู้ชายที่เป็นทั้งผู้ปกครองและผู้บัญชาการชีวิตของเธอ
รังสิมันต์มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการอย่างไม่ปิดบัง เป็นความต้องการที่ร้อนแรงจนทำให้เธอรู้สึกว่าความบริสุทธิ์กำลังถูกเผาผลาญ เขาเดินเข้ามาใกล้ชิดเธอมากขึ้นอีกครั้ง ก่อนใช้มือที่แข็งแกร่งของเขาเกาะกุมที่เอวบางของเธอและรั้งให้ร่างของเธอแนบชิดกับเขาอย่างรวดเร็ว
"เธอสวยมาก ข้าวหอม" เขาพึมพำชิดริมฝีปากของเธอ "สวยจนฉันไม่สามารถรักษาพันธสัญญาบ้าๆ นั่นได้อีกต่อไป"
มืออีกข้างของเขาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่เนียนนุ่มของเธออย่างช้าๆ เป็นการจุดประกายความเร่าร้อนที่ไม่เคยถูกปลดปล่อย ความรู้สึกตื่นเต้นที่เธอได้รับจากสัมผัสของเขาทำให้ร่างกายของเธออ่อนระทวยลงทันที
เขาโน้มตัวลงจูบเธออีกครั้ง จูบที่เต็มไปด้วยความร้อนรุ่มและหิวกระหายที่ถูกอัดอั้นมานานนับปี และในคืนนี้ เภตราอรุณก็รู้ดีว่าเธอไม่มีทางหลีกหนี 'บัญชาเสน่หา' ของคุณอาคนนี้ไปได้อีกแล้ว
เสียงครวญที่หลุดออกจากริมฝีปากของเธอถูกกลืนหายไปในความมืดมิดของห้องนอนใหญ่ มีเพียงเสียงหายใจที่หนักหน่วงและการรุกล้ำที่ร้อนแรงของรังสิมันต์เท่านั้นที่ดังขึ้น
เขาอุ้มเธอขึ้นอย่างง่ายดายราวกับเธอไม่มีน้ำหนัก ก่อนก้าวไปที่เตียงขนาดใหญ่ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการยอมจำนนต่ออำนาจต้องห้ามที่เธอกำลังจะเสพสุขอย่างลับๆ ในคืนนี้
สงสัยหรือไม่ว่า: การยอมจำนนต่อคำสั่งแรกของรังสิมันต์ในห้องนอนใหญ่จะนำพาความสัมพันธ์ต้องห้ามของพวกเขาไปสู่จุดใด?
กดอ่านตอนต่อไป >> ที่นี่ << รอแพร่บนึ่งนะ
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
