* ✨👇✨ กดรับ Link นิยายรสแซ่บได้ที่ปกทุกปกที่นี่เลยจ้าา ✨👇✨ *

niyayZAP Related E-Books Related E-Books Related E-Books Related E-Books Series E-Books niyayZAP Related E-Books Series E-Books Series E-Books Related E-Books Series E-Books Series E-Books Related E-Books Series E-Books Related E-Books Series E-Books Series E-Books Series E-Books Related E-Books Series E-Books Related E-Books Series E-Books Series E-Books Series E-Books Series E-Books Series E-Books Series E-Books niyayZAP Series เจ้าสาวหญ้าอ่อน Series เจ้าสาวหญ้าอ่อน Series เจ้าสาวหญ้าอ่อน Series เจ้าสาวหญ้าอ่อน Series เจ้าสาวหญ้าอ่อน niyayZAP Series E-Books Series E-Books Series E-Books Series E-Books niyayZAP niyayZAP niyayZAP niyayZAP niyayZAP Related E-Books niyayZAP niyayZAP Related E-Books Series E-Books Series E-Books  Series E-Books

วันจันทร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

ต้อง(ห้าม)รัก ♓ Pisces | บทที่ 5

ต้อง(ห้าม)รัก  12 ♓ Pisces  โดย: AI & NIYAY1000ZAB

.⋆。🧸˚

Under the Shadowed Glass

เขตอำนาจของหัสดิน

ต้อง(ห้าม)รัก

12 ♓ Pisces

โดย: AI & NIYAY 1000 ZAAB

‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️

เขาคือเจ้าของอาณาจักรบันเทิงที่ไม่มีใครแตะต้องได้

เธอคือเด็กสาวที่เดินเข้ามาในพื้นที่ต้องห้ามโดยไม่ขออนุญาต

ห้องทำงานชั้นบนสุดไม่เคยมีใครขึ้นไป แหวนสีดำบนมือของเขาไม่เคยถูกถอด และหัวใจของเขาไม่เคยเปิดอีกครั้งหลังการสูญเสีย

จนกระทั่งเธอเลือกจะยืนอยู่ตรงนั้น

ไม่ใช่ในฐานะเด็กฝึกงาน แต่ในฐานะผู้หญิงที่ไม่ยอมเป็นเงา

เกมเริ่มจากการทดสอบ จบลงด้วยการเลือก

และการยอมแพ้ของผู้ควบคุม อาจเป็นชัยชนะที่แท้จริงของความรัก

Dominant–Submissive/Age Gap/Forbidden Love 

โทน: Luxury Ultra Realistic | Psychological Power Play

ตอนที่ 5: บาดแผลที่เยียวยา

กลางดึกของเพนต์เฮาส์มีเสียงเครื่องปรับอากาศเดินเบา ๆ แทรกกับเสียงเมืองที่ลอดขึ้นมาจากเบื้องล่างเหมือนคลื่นไกล ๆ เพลงอุษานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานชั้นล่าง แสงไฟตั้งโต๊ะสีอุ่นตกกระทบปลายนิ้วของเธอที่กำลังไล่บรรทัดสุดท้ายของเอกสาร กลิ่นกระดาษใหม่ผสมกับกลิ่นกาแฟที่เย็นชืดแล้วลอยบาง ๆ อยู่ในอากาศ ความเงียบเหมือนผ้าผืนหนาคลุมทั้งชั้นไว้ จนกระทั่งเสียงบางอย่างดังขึ้นจากด้านบน เป็นเสียงครางต่ำที่ขาดหายเหมือนคนกำลังวิ่งอยู่ในที่แคบ

เธอหยุดมือ ปลายนิ้วค้างอยู่บนกระดาษ เสียงนั้นมาอีกครั้ง คราวนี้ชัดกว่าเดิม คล้ายลมหายใจที่สะดุดกับความทรงจำ เธอปิดแฟ้มอย่างระวัง รู้สึกได้ถึงจังหวะของหัวใจที่เร่งขึ้นโดยไม่มีเหตุผลต้องอธิบาย แสงไฟในห้องทำงานสะท้อนเงาของเธอบนกระจกบานสูงก่อนที่เธอจะเดินไปยังบันได เสียงส้นเท้าของเธอเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่ายังดังพอให้รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวในความเงียบ

ระยะห่างระหว่างชั้นล่างกับห้องนอนของเขาไม่เคยยาวขนาดนี้ บันไดไม้รับน้ำหนักของเธอทีละขั้น กลิ่นสะอาดของน้ำยาถูพื้นลอยขึ้นบาง ๆ เมื่อเธอจับราว มือของเธอเย็นกว่าปกติ ทั้งที่อากาศในบ้านถูกควบคุมอย่างสม่ำเสมอ เสียงครางนั้นดังอีกครั้ง คราวนี้มีคำพูดปนอยู่ข้างใน เป็นคำที่แตกออกจากลมหายใจของเขาเหมือนคนพยายามคว้าอะไรบางอย่างที่กำลังจมหาย

ประตูห้องนอนไม่ได้ล็อก ลูกบิดเย็นใต้ฝ่ามือของเธอ เธอเคาะหนึ่งครั้ง รอเพียงจังหวะสั้น ๆ ที่ไม่มีคำตอบกลับมา นอกจากเสียงผ้าปูที่นอนเสียดสีกับมือของเขา เธอเปิดประตูเข้าไปช้า ๆ แสงไฟหัวเตียงเปิดค้างไว้ เหลืองนวลจนเห็นเงาของเขาพาดยาวบนผนัง หัสดินนอนตะแคง ใบหน้าขมวดแน่น เส้นเลือดข้างขมับเต้นเป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอ มือของเขากำผ้าปูที่นอนจนยับย่น

“อย่าไป…”

เสียงของเขาหลุดออกมาเหมือนคนกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำ เพลงอุษาก้าวเข้าไปใกล้เตียง เธอไม่ได้เอื้อมแตะทันที ปล่อยให้สายตาของเธอปรับกับเงามืด และปล่อยให้เสียงลมหายใจของเขาเติมเต็มพื้นที่ระหว่างกัน ชื่อของผู้หญิงคนหนึ่งหลุดออกมาจากริมฝีปากของเขา ชัดพอให้ได้ยิน และชัดพอให้เข้าใจว่าชื่อนั้นเคยมีน้ำหนักในชีวิตของเขา

ระยะห่างระหว่างปลายเตียงกับตัวเธอสั้นลงทุกก้าว เธอนั่งลงบนขอบเตียงของเขาอย่างระวัง ที่นอนยุบตัวเล็กน้อยตามน้ำหนักของเธอ ลมหายใจของเขากระตุกเมื่อสัมผัสถึงการเคลื่อนไหวใกล้ตัว มือของเขาเอื้อมมาคว้าข้อมือของเธอทันที แรงบีบหนักจนเธอรู้สึกได้ถึงปลายนิ้วของเขาที่ฝังลงบนผิว

“คุณหัสดิน”

เสียงของเธออยู่ในระดับเดียวกับลมหายใจของเขา

เขาลืมตาขึ้นช้า ๆ ดวงตายังพร่าเหมือนมีหมอกบางคลุมอยู่ มือของเขายังไม่ปล่อย เธอขยับเข้าไปใกล้เตียงอีกนิด ลดระยะที่เขาต้องเอื้อม กลิ่นเหงื่อจาง ๆ จากผิวของเขาผสมกับกลิ่นน้ำหอมสะอาดที่เขาใช้ในตอนเย็น กลิ่นนั้นยังคงอยู่ในปลอกหมอนและแผ่นอกของเขา

“ฉันไม่ใช่เธอ”

คำพูดของเธอไม่ได้แข็งกร้าว เพียงวางลงตรงกลางระหว่างพวกเขา

ดวงตาของเขาค่อย ๆ โฟกัส ใบหน้าของเธอชัดขึ้นในสายตาของเขา ความสับสนค่อย ๆ จางลงเหมือนหมอกที่ถูกลมพัด มือของเขาคลายแรงบีบช้า ๆ แต่ยังคงจับอยู่ราวกับกลัวว่าถ้าปล่อยแล้วภาพตรงหน้าจะหายไป

“ผมขอโทษ”

เสียงของเขาแหบต่ำจากลมหายใจที่ยังไม่เข้าที่

เธอส่ายหน้าเบา ๆ ปลายนิ้วของเธอแตะหลังมือของเขาแทนคำตอบ ผิวของเขายังอุ่นจากความฝันที่ตามหลอก รอยแดงจาง ๆ ปรากฏบนข้อมือของเธอเมื่อเขาปล่อยในที่สุด เขานั่งพิงหัวเตียง ลมหายใจยังลึกและไม่สม่ำเสมอ แสงไฟหัวเตียงสร้างเงาของเขาบนผนังเหมือนคนที่แบกน้ำหนักบางอย่างไว้บนไหล่

“คุณไม่จำเป็นต้องไล่มันออกไปคนเดียวทุกคืน”

เสียงของเธอวางตัวนิ่งในห้อง

เขาไม่ตอบทันที เพียงมองใบหน้าของเธอเหมือนกำลังวัดระยะใหม่ ระยะห่างระหว่างเตียงกับประตูยังเท่าเดิม แต่ระยะระหว่างสายตาของเขากับสายตาของเธอเปลี่ยนไป เธอเห็นร่องรอยเหนื่อยล้าตามปลายหางตาของเขา เห็นเงาที่แสงไฟแตะไม่ถึง

เธอขยับอย่างช้า ๆ เข่าของเธอวางลงและจมลงข้างสะโพกของเขา ฝ่ามือนุ่มบางวางบนแผ่นอกของเขาเหนือผ้าบางของเสื้อที่เขาสวมก่อนนอนเสมอ จังหวะหัวใจของเขายังเต้นแรงใต้ฝ่ามือของเธอ ปลายนิ้วของเธอไล่ตามแนวกระดูกไหปลาร้าอย่างระวัง เหมือนกำลังเรียนรู้ภูมิประเทศของบาดแผลที่มองไม่เห็น

“คุณยังหายใจไม่ทั่ว”

คำพูดของเธอเบาจนเกือบกลืนกับเสียงเครื่องปรับอากาศ

เขามองมือของเธอที่วางอยู่บนอกของเขา ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตา ไม่มีคำสั่งจากเขาในสายตานั้น เพียงความนิ่งที่รอการตัดสินใจของเธอ เพลงอุษาเลื่อนมือขึ้นไปที่ต้นคอของเขา ปลายนิ้วของเธอแตะเส้นผมที่ชื้นเหงื่อเล็กน้อย เธอไม่รีบร้อน ไม่เร่งจังหวะของเขา เพียงขยับตัวเข้าไปใกล้จนลมหายใจของเธอแตะปลายคางของเขา

“ฉันอยู่ตรงนี้”

เธอพูดเหมือนวางของชิ้นหนึ่งลงบนโต๊ะอย่างมั่นคง

ลมหายใจของเขาค่อย ๆ ยาวขึ้น มือของเขาวางอยู่บนผ้าปูเตียง ไม่ได้เอื้อมมาดึงเธอเข้าไปใกล้ ทว่าก็ไม่ได้ผลักออก เพลงอุษาเอนตัวลงเล็กน้อย ริมฝีปากของเธอแตะที่มุมปากของเขาอย่างแผ่วเบา จูบสั้นที่ไม่เรียกร้อง เพียงสัมผัสแล้วถอยออกเพื่อดูปฏิกิริยา

เขายังนิ่ง ความนิ่งนั้นทำให้จูบของเธอเหมือนหยดน้ำที่ตกลงบนผิวน้ำเรียบ เธอขยับเข้าไปอีกครั้ง คราวนี้ริมฝีปากของเธอแนบแน่นขึ้นเล็กน้อย ปลายนิ้วของเธอเลื่อนลงมาที่แผ่นอกของเขาอีกครั้ง สัมผัสถึงกล้ามเนื้อที่ยังเกร็งอยู่ใต้ผิว

“คุณนี่มันผีไม่กลัวน้ำมนต์จริงๆ”

เธอพึมพำเบา ๆ ใกล้ริมฝีปากของเขา เมื่อรู้ว่าเขายังดื้อจะเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว

เขาลืมตาขึ้นเต็มที่ คราวนี้ไม่มีเงาฝันร้ายหลงเหลือ มือของเขายกขึ้นจับข้อมือของเธออีกครั้ง แรงบีบมั่นคงกว่าเดิม ราวกับตั้งใจให้เธอหยุดการเคลื่อนไหว

“พอ”

เสียงของเขาไม่ดัง แต่ชัดเจน

ก่อนที่เธอจะทันขยับ เขาพลิกตัวเธอลงบนที่นอน แผ่นหลังของเธอสัมผัสความเย็นของผ้าปู เตียงยวบลงใต้ร่างของเขาที่คร่อมเหนือเธอ มือของเขาจับเอวของเธอแน่นพอให้รู้ตำแหน่งที่เธอนอนอยู่ ใบหน้าของเขาอยู่เหนือใบหน้าของเธอในระยะที่ลมหายใจปะทะกัน

“อย่าใช้ความอ่อนโยนของคุณมานำผม”

คำพูดของเขาไหลช้า ๆ ใกล้ผิวของเธอ

เพลงอุษามองเขาโดยไม่หลบ มือของเธอเลื่อนขึ้นแตะต้นคอของเขาอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้ปลอบ เพียงรับรู้ถึงอำนาจที่เขาดึงกลับคืนมา เธอรู้สึกถึงหัวใจของเขาที่เต้นสม่ำเสมอขึ้นใต้ฝ่ามือของเธอ

“ฉันไม่ได้พยายามนำ”

เสียงของเธอราบเรียบ

เขาก้มลงจูบเธอ จูบที่ช้ากว่าเดิมและลึกกว่าเดิม มือของเขาเลื่อนตามแนวลำตัวของเธอผ่านเนื้อผ้าอย่างมั่นคง ไม่รีบร้อน ไม่ปล่อยให้เธอชิงจังหวะกลับคืน ระยะห่างระหว่างร่างของทั้งสองหายไปทีละน้อย ใต้ผ้าห่มสีเข้ม เสียงผ้าขยับเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหวของขาของเขาและสะโพกของเธอ

ลมหายใจของทั้งคู่ผสมกันจนแยกไม่ออกว่าเป็นของใคร ปลายนิ้วของเธอกดลงบนไหล่ของเขา รับรู้ถึงความแข็งแรงที่ไม่ได้สั่นไหวอีกแล้ว มือของเขาโอบรอบเอวของเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย เหมือนยืนยันว่าร่างของเธออยู่ตรงนี้ ไม่ใช่ภาพในความฝัน

เขาผละจูบออกช้า ๆ หน้าผากของเขาแตะหน้าผากของเธอ เงาของพวกเขาซ้อนกันบนผนังจากแสงไฟหัวเตียงที่ยังเปิดค้าง

“อย่าหนี ถ้าผมรั้ง”

เสียงของเขาเบาลงจนเกือบเป็นลมหายใจ

เพลงอุษาเลื่อนมือของเธอจากต้นคอลงมาตามแผ่นหลังของเขาอย่างช้า ๆ รับรู้ถึงความร้อนของผิวใต้ฝ่ามือ เธอไม่ได้ตอบด้วยคำพูด เพียงดึงเขาเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนไม่มีช่องว่างเหลืออยู่

เธอไม่หนี

และเขาก็ไม่ปล่อย

ค่ำคืนนั้นเคลื่อนผ่านอย่างช้า ๆ ใต้ผ้าห่มสีเข้ม แสงไฟหัวเตียงยังสาดเงาอ่อนบนพื้น เสียงลมหายใจหนักสลับกับจังหวะนิ่งยาว ไม่มีความรีบร้อนในสัมผัสของเขา และไม่มีการชิงจังหวะในสัมผัสของเธอ ระยะห่างที่เคยคั่นกลางระหว่างอำนาจกับความเปราะบางค่อย ๆ หดสั้นลงด้วยการเคลื่อนไหวที่ตั้งใจ

ก่อนรุ่งสาง แสงแรกของวันเล็ดลอดผ่านผ้าม่านบางเป็นเส้นสีเงินบนปลายเตียง หัสดินนอนตะแคง แขนของเขาพาดเอวของเธอโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจของเขาลึกและสม่ำเสมอ เพลงอุษามองเสี้ยวหน้าของเขาในแสงเช้า เห็นเงาของความเหนื่อยล้าที่จางลง

เธอไม่ขยับออกจากวงแขนของเขา เพียงยกมือขึ้นแตะข้อมือของเขาที่วางอยู่บนเอวของเธอ ปลายนิ้วของเธอรับรู้ถึงชีพจรที่เต้นนิ่งใต้ผิว ระยะห่างระหว่างพวกเขาในเช้าวันนั้นไม่ใช่ระยะของเกมอีกต่อไป หากเป็นระยะของคนสองคนที่เพิ่งเห็นบาดแผลของกันและกันชัดขึ้นกว่าที่เคยเห็นในแสงกลางวัน

กดอ่านตอนต่อไป >> ที่นี่ << รอแพร่บนึ่งนะ

.⋆。🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction  | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า

 แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*

Niyay Z A P !
.⋆。˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย:  👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*

นิยาย : อ่านฟรี
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้


นิยายน่าอ่าน

.⋆。🌶️˚ แนะนำนิยายรสแซ่บ

.⋆。🌶️˚ คุณเคย..ตกหลุมรักใครสักคน ซ้ำๆ บ้างไหม? พบคำตอบของคำถามเหล่านี้ได้ที่ .. นิยายรสแซ่บ : Me EBook @ MEB 🌐 พิกัด: กดรับ link ที่รูปภ...

นิยายยอดฮิต: HIT & HOT