.⋆｡🧸˚
Under the Shadowed Glass
เขตอำนาจของหัสดิน
ต้อง(ห้าม)รัก
12 ♓ Pisces
โดย: AI & NIYAY 1000 ZAAB
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
เขาคือเจ้าของอาณาจักรบันเทิงที่ไม่มีใครแตะต้องได้
เธอคือเด็กสาวที่เดินเข้ามาในพื้นที่ต้องห้ามโดยไม่ขออนุญาต
ห้องทำงานชั้นบนสุดไม่เคยมีใครขึ้นไป แหวนสีดำบนมือของเขาไม่เคยถูกถอด และหัวใจของเขาไม่เคยเปิดอีกครั้งหลังการสูญเสีย
จนกระทั่งเธอเลือกจะยืนอยู่ตรงนั้น
ไม่ใช่ในฐานะเด็กฝึกงาน แต่ในฐานะผู้หญิงที่ไม่ยอมเป็นเงา
เกมเริ่มจากการทดสอบ จบลงด้วยการเลือก
และการยอมแพ้ของผู้ควบคุม อาจเป็นชัยชนะที่แท้จริงของความรัก
Dominant–Submissive/Age Gap/Forbidden Love
โทน: Luxury Ultra Realistic | Psychological Power Play
ตอนที่ 1: ใต้แสงทองของกระจกคริสตัล
แชนเดอเลียร์คริสตัลขนาดมหึมาทอดแสงสีทองอุ่นลงบนโถงบอลรูมสูงโปร่ง แสงแตกกระทบพื้นหินอ่อนขัดเงาจนสะท้อนปลายรองเท้าหนังของเขาเป็นเงาคมชัด ชายกระโปรงราตรีของแขกหญิงลากผ่านพื้นอย่างแผ่วเบา เสียงไวโอลินสดคลออยู่หลังม่านกำมะหยี่สีเทาเข้ม เสียงโน้ตต่ำสั่นผ่านอกมากกว่าผ่านหู กลิ่นดอกไม้สีขาวสดใหม่ลอยผสมกับกลิ่นแชมเปญเย็นจัดและอากาศปรับอุณหภูมิพอดี จังหวะทุกอย่างถูกจัดวางอย่างประณีตจนแทบไม่มีสิ่งใดเกินเส้น
หัสดินยืนอยู่กลางวงสนทนาโดยไม่ขยับเคลื่อนไหวเกินความจำเป็น สูทสีดำสนิทแนบลำตัวของเขารับกับไหล่กว้างที่ตั้งตรงอย่างเป็นธรรมชาติ โดดเด่นอย่างเป็นธรรมชาติ มือของเขาถือแก้วแชมเปญด้วยปลายนิ้วอย่างสง่างาม ก้านแก้วคริสตัลเย็นจัดกดลงบนผิวจนเขารับรู้ความเย็นผ่านเส้นประสาทอันละเอียดอ่อน อีกมือข้างปล่อยสบายๆ อยู่ข้างลำตัว กลิ่น Oud จากผิวของเขาอุ่น ลึก และติดเนื้อผ้า ราวกับตราประทับที่ไม่มีใครกล้าทับซ้อน
นักแสดงหญิงในชุดราตรีสีแดงไวน์ยืนชิดข้างเขาในระยะที่กล้องชอบ ผ้าซาตินแนบลำตัวของเธอสะท้อนแสงวาบทุกครั้งที่ขยับไหล่ เสียงแฟลชกระทบกันสั้น ๆ เป็นจังหวะ เธอเอนเข้ามาเล็กน้อยเมื่อช่างภาพขอภาพใกล้ หัสดินเพียงเอียงลำตัวของเขาออกครึ่งฝ่ามือ ระยะห่างกลับสู่ตำแหน่งที่สุภาพโดยไม่ต้องใช้คำพูด มือของเขาไม่ได้แตะต้องเธอแม้แต่น้อย
สายตาที่ล้อมรอบตัวเขาเต็มไปด้วยการประเมินและการคาดคะเน เขาอ่านมันได้จากจังหวะการหายใจของคนตรงหน้า จากการวางแก้วที่ดังเกินจำเป็น และจากเงาของใครบางคนที่ขยับเข้ามาใกล้เกินควรแล้วหยุดเอง ระยะห่างคือเครื่องมือของเขา เขาขีดเส้นด้วยท่าทางและให้คนอื่นถอยโดยไม่รู้ตัว ไม่มีใครแตะพื้นที่ของเขาโดยไม่ได้รับสัญญาณ
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังสม่ำเสมอในจังหวะที่ไม่รีบเร่ง ไม่ลังเล แต่เคลื่อนตรงผ่านช่องว่างของแขกเหมือนมีเส้นทางของมันเอง หัสดินยังไม่หันไปมอง ทว่าเงาของรองเท้าคู่นั้นสะท้อนบนพื้นเงาใกล้ปลายรองเท้าของเขาในระยะที่ไม่เคยมีใครกล้าเข้าใกล้มาก่อนถ้าเขาไม่อนุญาต
เธอหยุดยืนด้านข้างในระยะสุภาพที่วัดแล้วพอดี ชุดเดรสสีงาช้างของเธอทิ้งตัวตรงตามแนวสัดส่วน ไม่เปิดเผยเกินวัยแต่ไม่ซ่อนความมั่นใจ เส้นผมสีเข้มถูกรวบต่ำ เผยให้เห็นลำคอของเธอที่ตั้งตรง แสงทองแตะผิวจนเห็นเส้นชีพจรเต้นแผ่วใต้ผิวบาง กลิ่นซิตรัสสะอาดจากตัวเธอแทรกผ่านกลิ่นดอกไม้และแชมเปญอย่างเงียบงัน ก่อนจะมาชนกับกลิ่น Oud ของเขาในอากาศเดียวกัน
หัสดินหันมามองช้า ๆ ภาพเด็กสาววัยสิบห้าที่เคยนั่งเงียบอยู่ข้างภรรยาของธเนศบนโต๊ะอาหารเมื่อหลายปีก่อนวูบผ่านเพียงเสี้ยววินาที มือของเขาที่ถือแก้วนิ่งค้างจนความเย็นของคริสตัลบาดผิว ภาพตรงหน้าไม่ใช่เด็กคนนั้นอีกต่อไป ดวงตาของเธอมองตรงมาอย่างไม่หลบ ไม่เร่ง ไม่ลดระดับตัวเองให้ต่ำลงตามสถานะของเขา
“สวัสดีค่ะ คุณหัสดิน”
เสียงของเธอกังวานพอให้วงสนทนาชะงักครู่หนึ่ง เขาหันมามองเธอเต็มตา ลมหายใจของเขาช้าลงโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วของเขาหมุนก้านแก้วเบา ๆ เพื่อดึงจังหวะกลับมาอยู่ในมือ
“เรารู้จักกันหรือ”
เสียงของเขาต่ำและนิ่ง
“ห้าปีที่แล้วค่ะ”
เธอเว้นจังหวะให้ชื่อที่ยังไม่ถูกเอ่ยลอยอยู่ระหว่างทั้งคู่ ธเนศ เพื่อนของเขา บิดาของเธอ ความทรงจำที่เขาไม่ได้หยิบขึ้นมานานถูกวางลงตรงหน้าโดยไม่มีการอธิบายเพิ่ม สายคล้องบัตร VIP ที่เอวของเธอสะท้อนโลโก้ผู้สนับสนุนหลักชัดเจน
“คุณมางานนี้ในฐานะอะไร”
คำถามนั้นเบา แต่คนรอบข้างขยับถอยไปเอง
“ตัวแทนบริษัทของพ่อของฉันเองค่ะ”
ชื่อของธเนศถูกวางลงอย่างสงบ ไม่เรียกร้องความเห็นใจ ไม่แสดงความเกินตัว เพียงข้อเท็จจริงที่ไม่สั่นไหว หัสดินมองใบหน้าของเธอแล้วเลื่อนไปยังปลายนิ้วของเธอที่ถือแก้วอย่างมั่นคง ไม่มีเหงื่อ ไม่มีอาการบีบแน่นชัดเจน
“เลขาฯ ของผมจะติดต่อไปที่คุณธเนศ”
เสียงของเขาราบเรียบ
“ก่อนที่เราจะคุยอะไรมากกว่านี้”
เธอพยักหน้าเล็กน้อย
“แน่นอนค่ะ”
ระยะห่างระหว่างพวกเขายังคงเท่าเดิม แต่บางอย่างขยับในอากาศ กลิ่นซิตรัสของเธอใกล้ขึ้นเพียงครึ่งก้าวโดยที่เธอไม่ได้ขยับ เขาเป็นฝ่ายรับรู้และถอยสายตากลับไปยังวงสนทนา ทว่าความสนใจของเขาไม่ได้อยู่กับนักลงทุนอีกต่อไป
ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา เขาเดินออกจากโถงหลักโดยมีเธอตามมาในระยะสองก้าว ผนังกระจกฝ้ากั้นเสียงดนตรีให้เหลือเพียงแรงสั่นใต้พื้นพรมหนา เลานจ์รับรองถูกจัดแยกอย่างตั้งใจ โซฟาหนังสีคาราเมลตั้งอยู่ตรงข้ามกัน โต๊ะเตี้ยสะท้อนเงาแก้วน้ำใสที่ยังไม่ถูกแตะต้อง แสงไฟถูกลดระดับลงจนเงาของพวกเขายาวขึ้นบนผนัง
หัสดินยืนข้างหน้าต่าง มือของเขาล้วงกระเป๋ากางเกง อีกมือถือโทรศัพท์ที่เพิ่งวางสาย ข้อความจากเลขาฯ ปรากฏบนหน้าจอพร้อมข้อมูลพื้นฐานของเพลงอุษา เขากดฟังเสียงของธเนศโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า เสียงของเพื่อนเก่าผ่านลำโพงสั้น กระชับ และทิ้งท้ายด้วยคำเตือนให้เขาอย่าอ่อนข้อเพราะเธอเป็นลูกของเพื่อนของเขาเอง
เพลงอุษานั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามโดยไม่รอคำเชิญ หลังของเธอตั้งตรง ไม่เอนพิง มือวางบนตักอย่างสงบ สง่า ระยะห่างระหว่างโซฟาสองตัวกว้างพอให้ความเงียบทำงาน ลมหายใจของเธอสม่ำเสมอจนเห็นช่วงอกขยับขึ้นลงใต้เดรสแบบเรียบ แพง
“คุณต้องการเป็นผู้ช่วยผม”
เสียงของเขาไม่ดัง
“ใช่ค่ะ”
เธอมองตรงมาที่เขา
เขาเดินมานั่งลงช้า ๆ โดยไม่เอนพิงพนัก มือของเขาวางบนเข่า ระยะห่างลดลงเหลือเพียงโต๊ะเตี้ยคั่นกลาง กลิ่น Oud ของเขาเคลื่อนเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนผสมกับกลิ่นซิตรัสของเธอชัดเจนขึ้น
“โครงสร้างเงินทุนของโปรเจกต์นี้ คุณเห็นอะไร”
คำถามนั้นวางลงเหมือนหมากตัวแรก
เพลงอุษาสูดลมหายใจช้า ๆ ก่อนตอบ เธอเอ่ยถึงช่องว่างที่ซ่อนอยู่ใต้ความสำเร็จบนเวทีเมื่อครู่ น้ำเสียงของเธอราบเรียบ ไม่เร่ง ไม่พยายามทำให้ดูฉลาดเกินวัย เธอใช้คำเท่าที่จำเป็น ปลายนิ้วของเธอขยับเล็กน้อยเมื่อเน้นจุดสำคัญ
หัสดินฟังโดยไม่ขัด เขามองจังหวะลมหายใจของเธอมากกว่าคำพูด เมื่อเธอพูดจบ ความเงียบตกลงตรงกลางระหว่างพวกเขาอีกครั้ง เขาเคาะปลายนิ้วลงบนผิวหนังหลังมือของตัวเองช้า ๆ หนึ่งครั้ง สองครั้ง ก่อนหยุด
ระยะห่างระหว่างสายตาทั้งคู่แคบลงจนโต๊ะตรงกลางแทบไม่มีความหมาย หัสดินเอนตัวไปข้างหน้าเพียงเล็กน้อย แขนของเขาวางบนต้นขา กล้ามเนื้อใต้ผ้าเชิ้ตขยับตามจังหวะลมหายใจ
“ถ้าคุณยังยืนยัน”
เสียงของเขาต่ำลง
“ก็มาคุยกันต่อที่บ้านของผม”
เธอลุกขึ้นยืนอย่างสงบ ผ้าของเดรสเคลื่อนตามการเคลื่อนไหวของเธอช้า ๆ กลิ่นซิตรัสใกล้ขึ้นอีกครึ่งก้าว
“ฉันยืนยันค่ะ”
หัสดินยืนขึ้นตาม ระยะห่างระหว่างร่างทั้งสองเหลือเพียงหนึ่งช่วงแขน แสงไฟด้านบนทอดเงาของเขาทับเงาของเธอบนผนังด้านหลัง ปลายนิ้วของเขาขยับเล็กน้อยราวกับชั่งใจ ก่อนจะเก็บมือกลับเข้าข้างลำตัว
ผีไม่กลัวน้ำมนต์จริงๆ … เขามองเธอนิ่ง และคม
ในวินาทีนั้น เขารู้ว่าการพาเธอเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวของเขาไม่ใช่เรื่องเล็ก ระยะห่างที่เขาควบคุมมาตลอดกำลังเปลี่ยนตำแหน่ง และเขาเป็นฝ่ายเปิดประตูบานนั้นรับมันเข้ามาเอง
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
