.⋆｡🧸˚
Under the Shadowed Glass
เขตอำนาจของหัสดิน
ต้อง(ห้าม)รัก
12 ♓ Pisces
โดย: AI & NIYAY 1000 ZAAB
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
เขาคือเจ้าของอาณาจักรบันเทิงที่ไม่มีใครแตะต้องได้
เธอคือเด็กสาวที่เดินเข้ามาในพื้นที่ต้องห้ามโดยไม่ขออนุญาต
ห้องทำงานชั้นบนสุดไม่เคยมีใครขึ้นไป แหวนสีดำบนมือของเขาไม่เคยถูกถอด และหัวใจของเขาไม่เคยเปิดอีกครั้งหลังการสูญเสีย
จนกระทั่งเธอเลือกจะยืนอยู่ตรงนั้น
ไม่ใช่ในฐานะเด็กฝึกงาน แต่ในฐานะผู้หญิงที่ไม่ยอมเป็นเงา
เกมเริ่มจากการทดสอบ จบลงด้วยการเลือก
และการยอมแพ้ของผู้ควบคุม อาจเป็นชัยชนะที่แท้จริงของความรัก
Dominant–Submissive/Age Gap/Forbidden Love
โทน: Luxury Ultra Realistic | Psychological Power Play
ตอนที่ 4 Escalation: เกมที่เริ่มควบคุมไม่ได้
หมอกสีเทาเงินคลุมแม่น้ำตั้งแต่ฟ้ายังไม่เปิดเต็มที่ แสงแรกซึมผ่านกระจกบานสูงของเพนต์เฮาส์อย่างเชื่องช้า คล้ายมือที่ค่อย ๆ ไล้ผ่านพื้นไม้สีเข้มแล้วหยุดนิ่งอยู่ตรงปลายพรม เสียงเครื่องชงกาแฟทำงานเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ไอน้ำลอยขึ้นแตะผิวแก้วก่อนเลือนหายไปกับอากาศเย็น กลิ่นกาแฟคั่วเข้มผสมกับกลิ่น Oud จากผิวของเขา กลายเป็นชั้นกลิ่นที่หนักกว่าเมื่อวาน ราวกับเช้านี้มีบางอย่างเพิ่มแรงกดอยู่ใต้ผิวบ้านทั้งหลัง
หัสดินยืนพิงเคาน์เตอร์ครัว เสื้อเชิ้ตสีเข้มแนบไปกับแผ่นหลังของเขา แขนเสื้อพับขึ้นเผยเส้นเอ็นที่ข้อมือซึ่งขยับตามจังหวะการจับแก้วกาแฟ มือของเขาไม่สั่น แต่ลมหายใจลึกกว่าปกติเล็กน้อย เงาของเขาทาบยาวบนพื้น เมื่อเสียงระบบปลดล็อกดังขึ้น เขาไม่ได้หันไปทันที เพียงยกแก้วขึ้นจิบช้า ๆ แล้วปล่อยให้เงาของใครอีกคนค่อย ๆ ซ้อนทับเข้ามาใกล้
เพลงอุษาเข้ามาก่อนเวลาอีกครั้ง เสื้อคลุมสีอ่อนพาดไหล่ของเธออย่างพอดี เส้นผมรวบต่ำเผยต้นคอที่รับแสงเช้า เธอหยุดตรงขอบครัว สูดลมหายใจเข้า กลิ่นกาแฟกับกลิ่นผิวของเขาทำให้หัวใจของเธอขยับแรงขึ้นครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับสู่จังหวะที่เธอควบคุมได้ ปลายนิ้วของเธอแตะขอบกระเป๋าเอกสารแน่นแล้วคลายออกอย่างไม่ให้ใครเห็น
เขาวางแฟ้มเอกสารหนาหลายเล่มลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษกระทบพื้นไม้ดังชัดพอให้รับรู้ถึงน้ำหนักของมัน เงาของแฟ้มทอดยาวไปจนเกือบแตะปลายรองเท้าของเธอ ระยะห่างระหว่างทั้งสองยังคงมากกว่าสองก้าว แต่แรงกดในอากาศกลับใกล้กว่านั้น
“ภายในเย็นนี้”
เสียงของเขาเรียบต่ำ
“ผมต้องการคำตอบที่ไม่ซ้ำกับใคร”
เพลงอุษารับแฟ้มด้วยสองมือ ปลายนิ้วของเธอไล้สันกระดาษเหมือนกำลังวัดอุณหภูมิของงาน สายตาอ่านหัวข้อคร่าว ๆ โดยไม่ขมวดคิ้ว เธอพยักหน้าเพียงเล็กน้อย
“รับทราบค่ะ”
คำตอบของเธอสั้น แต่มั่นคง
ตลอดช่วงสาย เธอนั่งทำงานที่โต๊ะด้านล่าง ผนังกระจกใสสะท้อนภาพของเธอซ้อนกับเงาของเขาที่นั่งอีกฝั่ง เสียงปลายนิ้วแตะแป้นพิมพ์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ไม่เร่ง ไม่ช้า หัสดินมองผ่านกระจก เห็นเธอหยุดบางครั้งเพื่อจดบันทึกสั้น ๆ เห็นคิ้วของเธอขยับเข้าหากันเพียงเสี้ยววินาทีแล้วคลายออกเมื่อเธอเลือกตัดบางประเด็นทิ้ง การตัดสินใจของเธอไม่ลังเลจนเกินไป และไม่เร่งจนขาดความระมัดระวัง
บ่ายคล้อย แสงแดดอุ่นขึ้นจนพื้นไม้สะท้อนสีทองบาง ๆ เขาเดินออกจากห้องกระจกโดยไม่ส่งสัญญาณล่วงหน้า หยุดยืนข้างโต๊ะของเธอในระยะที่ใกล้พอให้กลิ่นของเขาแตะจมูกเธออีกครั้ง เพลงอุษาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตานิ่งเหมือนกำลังรอการชั่งน้ำหนัก
เขาเลื่อนเอกสารที่เธอเรียบเรียงแล้วขึ้นอ่าน สายตาไล่ผ่านบรรทัดที่เธอเขียนอย่างกระชับแต่ลึกพอให้เห็นมุมที่ซ่อนอยู่ เขาอ่านนานกว่าที่ตั้งใจไว้ เงาของเขาทาบลงบนหน้ากระดาษจนตัวอักษรบางคำจมหายไปในเงานั้น
“คุณตัดประเด็นนี้ออกทำไม”
เสียงของเขาต่ำ
เธอสบตาเขาโดยไม่หลบ
“เพราะมันเป็นกับดักที่อีกฝ่ายอยากให้เรามองค่ะ”
คำตอบของเธอชัด ไม่สั่น
เขาวางเอกสารลงช้า ๆ ปลายนิ้วของเขาแตะขอบโต๊ะแล้วเคาะเบา ๆ หนึ่งครั้งเหมือนกำลังทดสอบจังหวะของคำตอบนั้น ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งสองลดลงเล็กน้อยเมื่อเขาเอนตัวเข้ามาโดยไม่รู้ตัว
“ใครสอนให้คุณคิดแบบนี้”
น้ำเสียงของเขาเรียบ
เพลงอุษามองตรงเข้าไปในดวงตาของเขา
“คุณค่ะ”
คำตอบของเธอไม่เอาใจ และไม่ถอย
แววบางอย่างผ่านเข้ามาในดวงตาของเขาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะหันกลับไปยังห้องทำงานด้านใน ประตูเลื่อนปิดเกือบสนิท แล้วเสียงของเขาดังขึ้นอีกครั้งจากด้านหลังบานกระจก
“เย็นนี้มีแขก”
คำสั่งสั้น ถูกวางไว้เหมือนหมากตัวใหม่บนกระดาน
เมื่อค่ำมาถึง เมืองด้านล่างเริ่มสว่างขึ้นทีละจุด แสงไฟสะท้อนบนกระจกบานสูงจนเงาของคนในห้องซ้อนทับกับภาพเมือง เพนต์เฮาส์ถูกจัดเตรียมเรียบร้อย แก้วคริสตัลวางเรียงอย่างพอดี เพลงอุษาเปลี่ยนเสื้อคลุมเป็นชุดโทนเข้ม สุภาพกว่าเดิม ปลายนิ้วของเธอเกลี่ยชายเสื้อเบา ๆ ก่อนเดินไปยืนในตำแหน่งที่ไม่รุกล้ำ แต่ชัดเจนว่าเธอมีที่ยืน
เสียงกริ่งประตูดังขึ้น หัสดินเดินไปเปิดเอง นักแสดงสาวที่กำลังเป็นข่าวก้าวเข้ามาพร้อมกลิ่นน้ำหอมสดใสที่ทิ้งประกายบางอย่างในอากาศ กลิ่นนั้นลอยตัดกับกลิ่นของบ้านจนเกิดชั้นกลิ่นใหม่ที่แหลมกว่าเดิม มือของเธอจับแขนของเขาอย่างคุ้นเคย ริมฝีปากของเธอแตะข้างแก้มเขาเบา ๆ อย่างเป็นธรรมชาติ
เพลงอุษายืนอยู่ไม่ไกล สายตาเธอไม่หลบ ไม่ท้าทาย เพียงนิ่งพอให้ใครที่มองนานพอจะเห็นปลายนิ้วที่เกร็งขึ้นของเธอ นักแสดงสาวปรายตามองเธอเสี้ยววินาที ก่อนจะหันกลับไปสนทนากับเขาอย่างสนิทสนม
“ไม่ได้บอกว่าจะมีใครอยู่ด้วย”
เสียงของแขกสาวแฝงความไม่พอใจบางเบา
หัสดินไม่ได้ดึงแขนออก แต่ก็ไม่ได้กระชับตอบ เขาเหลือบมองเพลงอุษาเพียงครู่เดียว เหมือนกำลังวัดแรงกดในห้อง
เพลงอุษาก้าวเข้ามาอีกครึ่งก้าว ระยะห่างระหว่างเธอกับเขาลดลงเล็กน้อย แต่ยังเว้นพื้นที่ให้แขกยืน
“ฉันเป็นผู้ช่วยของคุณหัสดินค่ะ”
เสียงของเธอเรียบ
หากแขกสาวคนสวยหัวเราะเบา ๆ
“อยู่ถึงเย็นแบบนี้ด้วยเหรอ”
คำถามนั้นทิ้งเงาเล็ก ๆ ลงบนพื้นที่ว่างระหว่างพวกเขา
เพลงอุษาสบตาอีกฝ่าย
“ฉันทำงานตามเวลาของเขาค่ะ”
คำตอบของเธอวางตรง ไม่ขยับหนี
ค่ำคืนนั้นผ่านไปด้วยบทสนทนาที่เขาคุมจังหวะเอง เขาไม่ปล่อยให้แขกสาวก้าวล้ำเข้าใกล้เกินจำเป็น และไม่เปิดช่องให้การแตะต้องใดตีความเกินจริง เพลงอุษาเติมน้ำ เสิร์ฟเครื่องดื่ม จดจำรายละเอียดเล็ก ๆ จากคำพูดที่หลุดออกมา เงาของทั้งสามคนเคลื่อนไหวบนกระจกบานสูงเหมือนฉากที่ไม่มีเสียงดนตรี
ประตูปิดลงพร้อมเสียงล็อกอัตโนมัติดังคลิกเบาๆ เมื่อแขกสาวของเขากลับออกไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมสดใสที่ยังติดอยู่บนผิวเสื้อของเขา ความเงียบกลับมาหนักกว่าเดิม หัสดินเดินผ่านเธอไปทางบันไดแต่เขาก็หยุดก้าวลง ปลายนิ้วของเขาขยับเพื่อปลดกระดุมข้อมือช้า ๆ เหมือนไม่มีความรีบร้อนอะไรเลย
“เหนื่อยไหม”
เสียงของเขาเรียบ
เธอเงยหน้าขึ้น
“ไม่ค่ะ”
คำตอบสั้นเกินความจำเป็น
เขาหยุดในระยะที่ใกล้พอให้กลิ่นของแขกผู้หญิงที่ยังติดบนผิวเสื้อของเขาละเมิดลมหายใจของเธออีกครั้ง เพลงอุษาขยับถาดในมือ ตั้งใจจะเดินผ่านเขาออกไป แต่ปลายนิ้วของเขาจับข้อมือของเธอไว้ แรงกดแม้ไม่มีความรุนแรงอะไร ทว่าไม่เปิดทางให้ผ่านไปโดยง่าย
“มองผมแบบนั้นทำไม”
เสียงของเขาต่ำลง
เธอสบตาเขา
“แบบไหนคะ”
ลมหายใจของเธอช้าลงเล็กน้อย
เขาก้มลงเล็กน้อย ระยะห่างเหลือเพียงช่วงลมหายใจ
“แบบที่อยากดึงใครบางคนออกให้ห่างจากแขนของผม”
คำพูดของเขาไม่ใช่คำถาม
ปลายนิ้วของเธอเกร็งเล็กน้อยใต้นิ้วมือของเขา ก่อนจะผ่อนคลายลง
“คุณไม่ได้ดึงแขนของคุณออก”
เสียงของเธอเบา แต่คม
เขามองเธออยู่นาน แววตาเข้มขึ้นเล็กน้อย
“ผมไม่จำเป็นต้องทำ ถ้าผมไม่ได้ให้ความหมาย”
คำตอบนั้นเรียบ ไม่ปลอบ และไม่อธิบายเพิ่ม
เพลงอุษาดึงข้อมือของเธอออกช้า ๆ เธอไม่ถอย เพียงยืนอยู่ตรงนั้น กลิ่นน้ำหอมที่ติดบนผิวเสื้อของเขายังลอยอยู่
“กลิ่นยังอยู่”
เธอพูดเพิ่ม เบา
เขามองเธออีกครั้ง สายตาไล่จากดวงตาลงมาถึงริมฝีปากของเธอ
“คุณหึง”
น้ำเสียงของเขานิ่ง
เธอไม่ตอบ แต่เงยหน้ามองเขาตรง ๆ จังหวะการหายใจของเธอชัดขึ้นเล็กน้อย
เขาก้าวเข้ามาอีกหนึ่งก้าว จนเธอต้องเอนหลังเล็กน้อยเพราะแรงกดของระยะ มือของเขายกขึ้น ปลายนิ้วแตะวางที่ใต้ปลายคางนุ่มบางของเธออย่างเบามือ
“พูดออกมา”
เสียงของเขาหนักกว่าเดิม
เพลงอุษากลืนน้ำลายช้า ๆ
“ฉันไม่ชอบค่ะ”
คำพูดของเธอไม่ร้องขอสิทธิ์ และไม่ตั้งเงื่อนไข
ลมหายใจของเขาเปลี่ยนจังหวะ เขาโน้มตัวลง ริมฝีปากของเขาแตะริมฝีปากของเธอในระยะที่ไม่มีช่องว่างให้คำถาม จูบนี้หนักแน่นและชัดเจน มือของเขาดึงเธอเข้ามาแนบอกเต็มระยะ กลิ่นน้ำหอมที่ติดบนเสื้อของเขาค่อย ๆ จางลงใต้กลิ่นผิวของเธอ ปลายนิ้วของเธอกำผ้าเสื้อของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว
เขาถอนริมฝีปากออกเพียงเล็กน้อย หน้าผากแตะหน้าผากของเธอ ลมหายใจของทั้งสองผสมกันในพื้นที่เดียว
“ถ้าจะหึง ก็หึงต่อหน้าผม”
เสียงของเขาแผ่วแต่ชัด
มือของเขาเลื่อนลงโอบเอวของเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย ไม่มีความรุนแรง แต่ชัดว่าเธออยู่ในอ้อมแขนของเขา
“พื้นที่นี้ ผมเลือกให้คุณยืน”
คำพูดของเขาไม่หวาน ทว่าแน่นพอให้เธอรับรู้
เพลงอุษาหายใจลึก ดวงตายังมีประกายบางอย่างที่ไม่หลบ
“แล้วคุณล่ะคะ เลือกยืนตรงไหน”
คำถามของเธอถูกวางไว้ระหว่างลมหายใจ
เขาไม่ตอบด้วยคำพูด แต่โน้มลงจูบเธออีกครั้ง ช้ากว่าเดิม ลึกกว่าเดิม ระยะห่างที่เคยเป็นเกมของการคุมอำนาจหายไปชั่วคราว เหลือเพียงผิวที่แตะผิว และจังหวะหัวใจที่ซ้อนทับกัน
เมื่อเขาปล่อยเธอในที่สุด กลิ่นของแขกผู้หญิงของเขาไม่เหลืออยู่แล้ว เหลือเพียงความร้อนใต้ผิว และลมหายใจของทั้งสองที่ยังไม่กลับสู่จังหวะเดิม เกมที่เขาเคยคุมด้วยมือของตัวเองเริ่มเลื่อนหลุดจากตำแหน่งเดิมโดยไม่ต้องมีใครประกาศ และเธอยืนอยู่ในวงนั้นอย่างเต็มใจ โดยไม่คิดจะถอย
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
